Όταν μια κυβέρνηση όπως η σημερινη του Κ. Μητσοτάκη χάνει έδαφος στο εσωτερικό, ο πειρασμός να αναζητήσει πολιτικό οξυγόνο στα εθνικά θέματα είναι μεγάλος. Είναι όμως και εξαιρετικά επικίνδυνος...
Η σημερινή εικόνα είναι χαρακτηριστική. Μετά τη ΔΕΘ, τις εξαγγελίες, τα πακέτα, την επικοινωνιακή υπερπαραγωγή και την προσπάθεια πολιτικής επανεκκίνησης, η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει κερδίσει εκείνο το έδαφος που προσδοκούσε το Μέγαρο Μαξίμου. Και τώρα, ξαφνικά, ο κ. Μητσοτάκης εμφανίζεται να αναζητά τεχνηέντως «σανίδα σωτηρίας» στην ένταση με την Τουρκία.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι η κυβέρνηση οφείλει να απαντά στην τουρκική προκλητικότητα. Φυσικά και οφείλει. Οι κίνδυνοι στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο είναι υπαρκτοί. Οι τουρκικές διεκδικήσεις δεν είναι επικοινωνιακή κατασκευή, ούτε προεκλογικό εύρημα. Η «Γαλάζια Πατρίδα», οι αμφισβητήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων, τα ζητήματα των νησιών, οι θαλάσσιες ζώνες και οι συνεχείς πιέσεις της Άγκυρας αποτελούν πραγματικά ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Ακριβώς γι’ αυτό δεν προσφέρονται για πολιτικά τεχνάσματα.
Το επικίνδυνο ξεκινά όταν η διαχείριση των εθνικών θεμάτων αρχίζει να συγχρονίζεται με τις δημοσκοπικές ανάγκες της κυβέρνησης. Όταν η ένταση αξιοποιείται για να συσπειρωθεί ένα απογοητευμένο εκλογικό ακροατήριο. Όταν οι «κόκκινες γραμμές» γίνονται πιο έντονες μπροστά στις κάμερες επειδή οι αριθμοί στις μετρήσεις δεν βγαίνουν...
Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να λειτουργεί σαν προεκλογική καμπάνια. Και εδώ υπάρχει μια ακόμη αντίφαση. Μόλις πριν από λίγο καιρό η κυβέρνηση υπερηφανευόταν για τα «ήρεμα νερά», για τους ανοιχτούς διαύλους με την Άγκυρα, για την αποκλιμάκωση και την ανάγκη να μη δραματοποιούνται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Τώρα, μέσα σε κλίμα αυξημένων τουρκικών παραβιάσεων και πιέσεων, ο τόνος δείχνει ότι μπορεί να αλλάξει...
Ακριβώς επειδή βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σε πραγματικούς κινδύνους, η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να πείσει ότι δεν παίζει με τον τόνο της εξωτερικής πολιτικής ανάλογα με τον παλμό των δημοσκοπήσεων. Γιατί στα εθνικά ζητήματα το λάθος δεν διορθώνεται με ένα νέο επικοινωνιακό αφήγημα...
Αν η ένταση κλιμακωθεί προκειμένου να εργαλειοποιηθεί ένα “θερμό επεισόδιο”, με το βλέμμα στραμένο μόνο και μόνο στις εκλογές, κανείς δεν θα θυμάται στη συνέχεια αν η Ν.Δ. κέρδιζε ή έχανε μία μονάδα στις μετρήσεις. Θα μείνει μόνο το κόστος για τη χώρα από έναν τέτοιο ακραίο καιροσκοσπισμό...
Τα εθνικά θέματα δεν είναι σωσίβιο για κυβερνήσεις που βουλιάζουν δημοσκοπικά και χάνουν τη λαϊκή νομιμοποίηση. Είναι πεδίο ευθύνης. Και αν κάποιος επιχειρήσει να τα μετατρέψει σε προεκλογική σανίδα σωτηρίας, μπορεί πολύ εύκολα να ανακαλύψει ότι στα ταραγμένα νερά του Αιγαίου οι σανίδες σωτηρίας γίνονται καμιά φορά... ναυάγια.
Ο ΚΟΡΙΟΣ
