Η ΕΘΝΙΚΗ τέχνη του μπαζώματος...

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDGKeRel1zA9YfyjNYwuGgd36G_wGFp7voRbEAvGy6cctn8iRAI-eRT7Ho71fsXU0gAyjeW4bYcMp1XQlAsvAUDdGU1D-FuDqi2GW5UtvYpNAH2wvXTAs-HvXjwtR75ZqvglHUePh7fgmVvV5kghZVPs5ZJsa7d4C77_Q_lPRzYSQYzzz8wg3a/s990/mpaza-oikopedo-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="600" data-original-width="990" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDGKeRel1zA9YfyjNYwuGgd36G_wGFp7voRbEAvGy6cctn8iRAI-eRT7Ho71fsXU0gAyjeW4bYcMp1XQlAsvAUDdGU1D-FuDqi2GW5UtvYpNAH2wvXTAs-HvXjwtR75ZqvglHUePh7fgmVvV5kghZVPs5ZJsa7d4C77_Q_lPRzYSQYzzz8wg3a/s16000/mpaza-oikopedo-2.jpg" /></a><br /> Στην Ελλάδα του 2026 έχει τελειοποιηθεί η εθνική τέχνη που δεν είναι άλλη από το μπάζωμα -και μάλιστα τριπλό- εκ μέρους του συστήματος Μητσοτάκη...<br /> <br /> Πρώτο μπάζωμα: οι υποκλοπές. Το Predator δεν χρειάζεται κώδικα για να εξαφανιστεί. Αρκεί μία Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ο οποίος αποφάσισε ότι δεν ανασύρεται από το αρχείο η δικογραφία παρότι το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, μετά την καταδικαστική απόφαση για τους τέσσερις της Intellexa, μίλησε ξεκάθαρα για κατασκοπεία, σύνδεση με κρατικές αρχές και ζήτησε περαιτέρω διερεύνηση. Ο κ. Τζαβέλλας όμως έκρινε ότι «δεν προέκυψαν νέα στοιχεία». Δεύτερο θάψιμο μετά το πόρισμα Ζήση. Το spyware μπαζώνεται με τσιμέντο και ταμπέλα «Εθνική Ασφάλεια»...<br /> <br /> Δεύτερο μπάζωμα: τα Τέμπη. Εκεί δεν μπαζώθηκε μόνο η αλήθεια, αλλά και ο ίδιος ο τόπος του δυστυχήματος. Τρία χρόνια μετά την τραγωδία, η δίκη συνεχίζεται με καθυστερήσεις, ενώ νέοι φάκελοι αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για το μπάζωμα στο σημείο της σύγκρουσης. Εξαφανισμένα βίντεο, αμφισβητούμενες αιτίες της πυρκαγιάς και πολιτικές ευθύνες που παραμένουν στο σκοτάδι. Το τρένο συγκρούστηκε, αλλά η δικαιοσύνη ακόμα «τρέχει» με εμπόδια...<br /> <br /> Τρίτο μπάζωμα: το ΟΠΕΚΕΠΕ. Εκατομμύρια ευρωπαϊκών επιδοτήσεων εξαφανίστηκαν μέσα από εικονικά τιμολόγια και παρεμβάσεις. Νέες δικογραφίες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, άρση ασυλίας βουλευτών και υπουργών της ΝΔ, τηλεφωνικές συνομιλίες, ρουσφέτια και ζημία στα συμφέροντα της ΕΕ συνθέτουν σκάνδαλο που προκαλεί πολιτικό σεισμό. Και πάλι η ίδια μέθοδος: καθυστερήσεις και η ελπίδα ότι ο χρόνος θα θολώσει τα πάντα....<br /> <br /> Τρία σκάνδαλα, ένα στυλ διαχείρισης από το σύστημα Μητσοτάκη. Όταν κάτι μυρίζει άσχημα -είτε πρόκειται για spyware που «δεν θυμάται» κανείς ποιος το αγόρασε και το χρησιμοποίησε σε υπουργούς, στρατιωτικούς και δημοσιογράφους, είτε για τρένα που συγκρούονται σε γραμμές χωρίς επαρκή ασφάλεια, είτε για λεφτά των αγροτών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που καταλήγουν σε λάθος τσέπες- δεν το καθαρίζουν. Το μπαζώνουν. Με Πράξεις Εισαγγελέων, με φακέλους που «δεν αρκούν», με εξαφανισμένα στοιχεία, με τσιμέντο πάνω από τον τόπο του δυστυχήματος και με την προσδοκία ότι η κούραση των πολιτών θα κάνει τη δουλειά.<br /> <br /> Οι Έλληνες πολίτες μαθαίνουμε πια τρία πράγματα ταυτόχρονα: Το κινητό μας μπορεί να είναι ανοιχτό σε «άγνωστους» χωρίς να μάθουμε ποτέ ποιοι. Ένα τρένο μπορεί να γίνει φωτιά χωρίς να αποκαλυφθεί πλήρως το γιατί. Και τα λεφτά μας -δικά μας ή ευρωπαϊκά- μπορεί να εξαφανιστούν χωρίς να λογοδοτήσει κανείς πραγματικά...<br /> <br /> Η κυβερνητική εξουσία δεν λύνει προβλήματα. Τα μπαζώνει με μαεστρία και μετά προσποιείται δήθεν έκπληκτη ότι δεν καταλαβαίνει γιατί η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς έχει καταρρεύσει. Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ μακριά για την απάντηση. Είναι το ίδιο το σύστημα Μητσοτάκη, το οποίο προστατεύει τους δικούς του, θάβει τα σκάνδαλα, θεωρεί τη λογοδοσία και την απόδοση ευθυνών πολυτέλεια, μετατρέπει τη Δικαιοσύνη σε εργαλείο συγκάλυψης, την αλήθεια σε «μη νέο στοιχείο» και κάθε πολιτική ευθύνη σε «εθνική ασφάλεια»....<br /> <div style="text-align: right;"><b><i>Ο ΚΟΡΙΟΣ</i></b></div>

Η ΕΘΝΙΚΗ τέχνη του μπαζώματος...

Στην Ελλάδα του 2026 έχει τελειοποιηθεί η εθνική τέχνη που δεν είναι άλλη από το μπάζωμα -και μάλιστα τριπλό- εκ μέρους του συστήματος Μητσ...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Μετά τους πυροβολισμούς...

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjklUTwN2nzhyfelliRakMXeqHfUddkvfhOXMt6bP4vJFFSzQEIP6tv2L2pH71Ew7teNbbKLl8_iXyM_5aMBQmGv3wAOxU75LTeyuE34uzJTswSvgVszkVoPAX_AioYbnKAddNMc1M-AKyy4V3d2CXTXaUoDr7JUBXHwAmB_lz9lxSDdrxcWQ0k/s1280/682723498_26893329810354252_1436448902191086345_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="960" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjklUTwN2nzhyfelliRakMXeqHfUddkvfhOXMt6bP4vJFFSzQEIP6tv2L2pH71Ew7teNbbKLl8_iXyM_5aMBQmGv3wAOxU75LTeyuE34uzJTswSvgVszkVoPAX_AioYbnKAddNMc1M-AKyy4V3d2CXTXaUoDr7JUBXHwAmB_lz9lxSDdrxcWQ0k/s16000/682723498_26893329810354252_1436448902191086345_n.jpg" /></a><br /> <a href="https://www.facebook.com/francomanouil?__cft__[0]=AZb0ezqEAhwCDCESwKxw969m63EvUzpIi4vy8gL_heGQCajygZ4fvDKtL8hyyEpJUbNlMsxkzOilGg6vLesusrVQkrvKgyuFaFdtiv6NiE8uHhm8s5SaCUmiXfLn7Q7gHvtcuJJ8hQ10UcNyrHcHCezOV3plHOD4DqQrJ0h7AllfTGTZ7ggONDU5ep_Ko0o9tULlir9WGKTlsAe06lvy7Nok&__tn__=-UC%2CP-R"><span style="color: red;"><b>Manos Lambrakis</b></span></a><br /> Μετά τους πυροβολισμούς που σημειώθηκαν στο χώρο του ΕΦΚΑ και στο Πρωτοδικείο από 89χρονο άνδρα, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό ανθρώπων, η πρώτη και αυτονόητη πρόταση δεν μπορεί παρά να είναι μία: η ένοπλη βία είναι απολύτως καταδικαστέα.<br /> Δεν υπάρχει εδώ καμία ρωγμή ερμηνείας που να επιτρέπει συμψηφισμούς, καμία βιαστική μετατροπή ενός δράστη σε σύμβολο.<br /> Και όμως, μέσα στο ίδιο υλικό των ρεπορτάζ, υπάρχει ένα γράμμα.<br /> Και αυτό το γράμμα δεν μπορεί να αγνοηθεί όχι για να αθωώσει, αλλά για να εκθέσει.<br /> «Κύριοι των εφημερίδων, καλημέρα. Είμαι ο Π.Κ. Γεννήθηκα στη Μεσσηνία το 1937 και πήγα στρατιώτης το 1959.<br /> Το 1962 πήγα στο Βερολίνο για δουλειά και σχολείο. Το 1970 ταξίδεψα και εγκαταστάθηκα στο Σικάγο. Το 2005 κατέθεσα στο Σικάγο για σύνταξη και η Αμερική μου έβγαλε σύνταξη σε δύο μήνες. Επίσης, κατέθεσα στο Σικάγο τη γερμανική κάρτα και σε έξι μήνες μου έστειλαν τη μεικτή γερμανική σύνταξη.<br /> Στο ίδιο γραφείο και την ίδια ώρα, μαζί με τις δύο κάρτες, κατέθεσα και το ελληνικό ΙΚΑ: το βιβλιάριο ενσήμων και το βιβλιάριο ασθενείας. Οι Αμερικανοί μου είπαν πως θα στείλουν τα χαρτιά στην Ελλάδα και εμένα μου έδωσαν δύο από τα αντίγραφα και κάποια άλλα χαρτιά. Από τότε που πήγαν στην Ελλάδα, άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα με το ελληνικό ΙΚΑ και με τα ελληνικά δικαστήρια.<br /> Το ελληνικό ΙΚΑ, αυτή η επιτροπή στην πλατεία Αττικής, όταν με κάλεσε στο γραφείο, με έβρισε χυδαία και με αποκάλεσε «γενίτσαρο» που ήρθα στην Ελλάδα τους και ζητάω σύνταξη· τους έβρισα και εγώ. Και το ελληνικό ΙΚΑ, αφού έχει την πένα και η πένα έχει τη δύναμη, μου έκανε πρώτον μια πλαστογραφία και δεύτερον ένα σαμποτάζ, γράφοντας ένα γράμμα στο γερμανικό ΙΚΑ ότι δεν μου δίνουν ελληνική σύνταξη.<br /> ΥΓ: Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ελληνικά δικαστήρια και το ελληνικό ΙΚΑ μου φέρθηκαν εδώ στην Ελλάδα –όπου ήρθα και είμαι 20 χρόνια, με σύνταξη στις ΗΠΑ 2.600 δολάρια τον μήνα, επί 20 χρόνια = πάνω από μισό εκατομμύριο δολάρια– σαν αδέσποτο σκυλί του κλώτσου και του μπάτσου.<br /> Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα και είμαι λυσσασμένος και θα πάω κάποια μέρα στα γραφεία και θα τους δαγκώσω, να λυσσάξουν και αυτοί.<br /> Ο λυσσασμένος,<br /> Π.Κ.»<br /> Αν αφαιρέσει κανείς την τελική εκτροπή, το γράμμα αυτό δεν είναι μια άναρχη κραυγή.<br /> Είναι ένα κείμενο με δομή : καταγωγή, μετανάστευση, εργασία, επιστροφή, σύγκρουση. Μια μικρή αφήγηση βίου που διεκδικεί να αναγνωριστεί ως απόδειξη.<br /> Δεν επικαλείται ιδεολογία, δεν υψώνει θεωρίες. Επικαλείται χρονολογίες, τόπους, ένσημα, διαδικασίες. Δηλαδή αυτό που το ίδιο το κράτος απαιτεί. Και όμως, στο τέλος αυτής της επιμελούς αυτοπαρουσίασης, δεν βρίσκει απάντηση. Συναντιέται με μια προσβολή.<br /> Η φράση «η πένα έχει τη δύναμη» είναι ίσως η πιο πυκνή πρόταση του κειμένου.<br /> Δεν είναι απλώς παράπονο, αφού είναι μια ωμή, σχεδόν ενστικτώδης θεωρία της διοικητικής εξουσίας. Η εξουσία δεν εμφανίζεται ως κραυγή, αλλά ως καταγραφή. Δεν είναι η σύγκρουση σώμα με σώμα, αλλά η απόφαση που λαμβάνεται αλλού και επιστρέφει ως χαρτί. Η πένα δεν υψώνει τον τόνο της, αλλά αρκείται να μετακινεί έναν άνθρωπο από την κατηγορία του δικαιούχου στην κατηγορία του αμφισβητούμενου. Και αυτή η μετακίνηση, αθόρυβη, επαναλαμβανόμενη, μπορεί να διαρκεί χρόνια.<br /> Εδώ ακριβώς ανοίγει η μεγάλη, σχεδόν αθέατη σκηνή: ο ΕΦΚΑ όχι ως υπηρεσία, αλλά ως καθημερινή εμπειρία. Εκεί όπου ηλικιωμένοι, συχνά επιστρέφοντες μετανάστες, με μια ζωή σπασμένη σε χώρες και καθεστώτα, στέκονται σε ουρές κρατώντας σακούλες εγγράφων. Εκεί όπου η βιογραφία τους δεν θεωρείται δεδομένη, αλλά πρέπει να επαναδιατυπωθεί, να τεκμηριωθεί, να εγκριθεί. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα κι όμως υπάρχει: η επανάληψη της ζωής μπροστά σε ένα γκισέ, σαν να είναι πάντα ελλιπής, πάντα ύποπτη, πάντα υπό αίρεση.<br /> Το γράμμα κορυφώνεται στη μεταφορά του «σκυλιού». Δεν είναι απλώς ύβρη προς τον εαυτό. Είναι η στιγμή που η προσβολή εσωτερικεύεται. Ο άνθρωπος δεν λέει μόνο ότι του φέρθηκαν έτσι· αποδέχεται ότι έγινε έτσι. Και τότε η γλώσσα αλλάζει καθεστώς: από αίτηση γίνεται κραυγή, από διεκδίκηση γίνεται απειλή. Αυτή η μετάβαση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί αλλά δεν μπορεί και να αγνοηθεί ως ανύπαρκτη.<br /> Το κρίσιμο, λοιπόν, δεν είναι να αναζητήσουμε στο γράμμα μια εξήγηση της βίας που θα την ελαφρύνει. Είναι να αναγνωρίσουμε σε αυτό μια μαρτυρία για μια καθημερινότητα όπου η καθυστέρηση, η αδιαφορία, η αίσθηση ότι «κανείς δεν ακούει» λειτουργούν διαβρωτικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι που βρίσκονται σε αυτή τη θέση δεν θα φτάσουν ποτέ σε πράξεις βίας.<br /> Θα συνεχίσουν να περιμένουν, να καταθέτουν, να επιστρέφουν. Αλλά η συσσώρευση αυτής της εμπειρίας δεν είναι ουδέτερη. Δημιουργεί ένα υπόγειο ρήγμα εμπιστοσύνης.<br /> Το γράμμα δεν είναι το άλλοθι ενός εγκλήματος. Είναι το ίχνος μιας διαδρομής όπου ο πολίτης αισθάνεται ότι μετατρέπεται από πρόσωπο σε φάκελο και από φάκελο σε πρόβλημα προς διεκπεραίωση. Και εκεί, σε αυτή τη μετατόπιση, η «πένα» αποκτά πράγματι τη δύναμη που της αποδίδει: όχι γιατί είναι πανίσχυρη, αλλά γιατί ο απέναντι έχει πάψει να αισθάνεται ότι διαθέτει οποιαδήποτε άλλη.<br />

Μετά τους πυροβολισμούς...

Manos Lambrakis Μετά τους πυροβολισμούς που σημειώθηκαν στο χώρο του ΕΦΚΑ και στο Πρωτοδικείο από 89χρονο άνδρα, με αποτέλεσμα τον τραυματ...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΕΤΩΝ ....ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΕΦΘΑΣΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ

<p><span style="background-color: white; color: #080809; font-family: inherit; font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"></span></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1UBX0R5D3ISeqCYQdPJsF5zTJcDoO84sQ45-NqQ-ColAmBpsnUkuSThJ0qxVEThu96SZ1eS7SqAkJi8p87gTqBrAfcUxlzdm3d2qPBUcJyV_TWB3rpes1qaWw9S_sNeZ0xDEReIWCMOkkSfrmyGvGUaq5L59u4I86f_A0mXNjgBFZ0eaJ59cjnxXMT0o/s1168/89xronos_efka_mk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" height="360" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1UBX0R5D3ISeqCYQdPJsF5zTJcDoO84sQ45-NqQ-ColAmBpsnUkuSThJ0qxVEThu96SZ1eS7SqAkJi8p87gTqBrAfcUxlzdm3d2qPBUcJyV_TWB3rpes1qaWw9S_sNeZ0xDEReIWCMOkkSfrmyGvGUaq5L59u4I86f_A0mXNjgBFZ0eaJ59cjnxXMT0o/w640-h360/89xronos_efka_mk.jpg" width="640" /></a></div><br />«Κύριοι των εφημερίδων, καλημέρα. Είμαι ο Π.Κ. Γεννήθηκα στη Μεσσηνία το 1937 και πήγα στρατιώτης το 1959.<p></p><div class="post-body entry-content" id="post-body-8373128245646751873" itemprop="articleBody" style="background-color: white; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 17.6px; line-height: 1.4; position: relative; width: 800px;"><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">​Το 1962 πήγα στο Βερολίνο για δουλειά και σχολείο. Το 1970 ταξίδεψα και εγκαταστάθηκα στο Σικάγο. Το 2005 κατέθεσα στο Σικάγο για σύνταξη και η Αμερική μου έβγαλε σύνταξη σε δύο μήνες. Επίσης, κατέθεσα στο Σικάγο τη γερμανική κάρτα και σε έξι μήνες μου έστειλαν τη μεικτή γερμανική σύνταξη.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">​Στο ίδιο γραφείο και την ίδια ώρα, μαζί με τις δύο κάρτες, κατέθεσα και το ελληνικό ΙΚΑ: το βιβλιάριο ενσήμων και το βιβλιάριο ασθενείας. Οι Αμερικανοί μου είπαν πως θα στείλουν τα χαρτιά στην Ελλάδα και εμένα μου έδωσαν δύο από τα αντίγραφα και κάποια άλλα χαρτιά. Από τότε που πήγα στην Ελλάδα, άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα με το ελληνικό ΙΚΑ και με τα ελληνικά δικαστήρια.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">​Το ελληνικό ΙΚΑ, αυτή η επιτροπή στην πλατεία Αττικής, όταν με κάλεσε στο γραφείο, με έβρισε χυδαία και με αποκάλεσε «γενίτσαρο» που ήρθα στην Ελλάδα τους και ζητάω σύνταξη· τους έβρισα και εγώ. Και το ελληνικό ΙΚΑ, αφού έχει την πένα και η πένα έχει τη δύναμη, μου έκανε πρώτον μια πλαστογραφία και δεύτερον ένα σαμποτάζ, γράφοντας ένα γράμμα στο γερμανικό ΙΚΑ ότι δεν μου δίνουν ελληνική σύνταξη.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">​Υ.Γ. ​Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ελληνικά δικαστήρια και το ελληνικό ΙΚΑ μου φέρθηκαν εδώ στην Ελλάδα –όπου ήρθα και είμαι 20 χρόνια, με σύνταξη στις ΗΠΑ 2.600 δολάρια τον μήνα, επί 20 χρόνια – πάνω από μισό εκατομμύριο δολάρια– σαν αδέσποτο σκυλί του κλωτσού και του μπάτσου.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">​Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα και είμαι λυσσασμένος και θα πάω κάποια μέρα στα γραφεία και θα τους δαγκώσω, να λυσσάξουν και αυτοί.</div></div><div class="x14z9mp xat24cr x1lziwak x1vvkbs xtlvy1s x126k92a" style="color: #080809; font-family: "Segoe UI Historic", "Segoe UI", Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 15px; margin-bottom: 0px; margin-inline: 0px; margin-top: 0.5em; overflow-wrap: break-word; white-space: pre-wrap;"><div dir="auto" style="font-family: inherit;">​Ο λυσσασμένος, Π.Κ.»</div></div></div>

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΕΤΩΝ ....ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΕΦΘΑΣΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ

«Κύριοι των εφημερίδων, καλημέρα. Είμαι ο Π.Κ. Γεννήθηκα στη Μεσσηνία το 1937 και πήγα στρατιώτης το 1959. ​Το 1962 πήγα στο Βερολίνο για δο...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

ΝΕΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ στη ΝΔ! Επιστολή 5 βουλευτών με σφοδρή κριτική στο «επιτελικό κράτος»...

<div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPbm2sgq1DUKbcz1IquYsAxdJrGbz3m5n7Gs2-4skeimHvBWacXpLg9cWu1kl_tJEhsdtY_lYsxEYZJWi-YANX2CY1gbqNFCe-n7Rch2fsq9HfUTTAqi1bVh2x7qqJjJ7_lt2QRf0sTGaaJ9JDMo7RIv3GKVBRIY3hB6-dEqsCGYjwlVeN8sJ1/s1168/vouli21.webp" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPbm2sgq1DUKbcz1IquYsAxdJrGbz3m5n7Gs2-4skeimHvBWacXpLg9cWu1kl_tJEhsdtY_lYsxEYZJWi-YANX2CY1gbqNFCe-n7Rch2fsq9HfUTTAqi1bVh2x7qqJjJ7_lt2QRf0sTGaaJ9JDMo7RIv3GKVBRIY3hB6-dEqsCGYjwlVeN8sJ1/s16000/vouli21.webp" /></a></div> <div>Σφοδρή κριτική στο «επιτελικό κράτος», ζητώντας επαναπροσδιορισμό της σχέσης κυβέρνησης, κοινοβουλευτικής ομάδας και κοινωνίας, ασκούν πέντε βουλευτές της ΝΔ.</div> Μέσω κοινής ανοιχτής επιστολής στην εφημερίδα «Τα ΝΕΑ», οι Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Ξενοφών Μπαραλιάκος, Γιάννης Οικονόμου και Ιωάννης Παππάς θέτουν μεταξύ άλλων ευθέως ζήτημα «νέου μοντέλου διακυβέρνησης», «υπερσυγκέντρωσης εξουσιών» και «αντίφασης» στη διαχείριση της ευθύνης.<br /> Όπως αναφέρουν, αφορμή για τη δημόσια παρέμβασή τους, αποτελούν «η αναζωπύρωση της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι παραιτήσεις υπουργών καιυφυπουργών και τα αλλεπάλληλα αιτήματα άρσης ασυλίας βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας είναι, μεταξύ άλλων, μία υπενθύμιση.<br /> Ολόκληρη η επιστολή:<br /> «Για ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, που θα φέρει τα κέντρα λήψης αποφάσεων πιο κοντά στη κοινωνία των πολιτών! Η αναζωπύρωση της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι παραιτήσεις υπουργών και υφυπουργών και τα αλλεπάλληλα αιτήματα άρσης ασυλίας βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας είναι, μεταξύ άλλων, μία υπενθύμιση.<br /> Υπενθύμιση αναδρομής στο πρώτο νομοθέτημα της αυτοδύναμης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, που καθιέρωσε ένα συγκεκριμένο μοντέλο διακυβέρνησης. Το Επιτελικό Κράτος, το οποίο λοιδορήθηκε, αποτέλεσε πολιτικό επιχείρημα άσκησης κριτικής, αλλά λειτούργησε και συνεχίζει να λειτουργεί. Εκείνο που καλούμαστε να αναλογιστούμε είναι αν μπορούμε να βελτιώσουμε το Επιτελικό Κράτος και να ενισχύσουμε την αρχιτεκτονική ενός μοντέρνου και λειτουργικού κράτους, που να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στις ανάγκες του σήμερα. Να αναστοχαστούμε το επιτελικό κράτος και τον τρόπο λειτουργίας του, ιδίως με την πάροδο των περίπου επτά ετών, ως πρότυπου διαχείρισης της εξουσίας στη χώρα.<br /> Ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι ενώ το επιτελικό κράτος είναι αποτελεσματικό σε συνθήκες μεγάλων κρίσεων, δεν αποδεικνύεται το ίδιο αποτελεσματικό σε περιόδους ομαλότητας. Επίσης, γεννά ενίοτε ζητήματα θεσμικής ανισορροπίας, που δεν συνάδουν με μια ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως διαμορφώθηκε μεταπολιτευτικά, με βάση κυρίως τις αρχές και τις αξίες της παράταξής μας.<br /> Ο νόμος 4622/2019 για το «Επιτελικό Κράτος» αποτέλεσε μια μεγάλη διοικητική μεταρρύθμιση συντονισμού, ταχύτητας και λογοδοσίας. Είναι όμως αδιαμφισβήτητο ότι στην πορεία προκάλεσε υπερσυγκέντρωση εξουσιών σε μικρούς πυρήνες. Μετέφερε όλο και περισσότερη βαρύτητα στο κέντρο, ενίσχυσε τον στενό πυρήνα γύρω από την κορυφή της Κυβέρνησης και περιόρισε την αυτοτέλεια των υπουργείων και ιδιαίτερα της κοινοβουλευτικής ομάδας, σε σύγκριση με το μέτρο των θεσμικών τους καθηκόντων. Η συγκέντρωση της εξουσίας έγινε στο όνομα της αποτελεσματικότητας. Αλλά, σήμερα μπορούμε να πούμε ότι δεν έχει σημασία μόνο το τι κάνεις, αλλά και ο τρόπος που το κάνεις. Και στη δημοκρατία το δεύτερο είναι ίσως σημαντικότερο από το πρώτο. Οι θεσμοί πρέπει να είναι αποτελεσματικοί, αλλά με τρόπο που δεν αφήνουν χώρο για δυσλειτουργίες και παραφωνίες. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι, στη μεγάλη εικόνα, το επιτελικό κράτος δεν κατάφερε να ελέγξει πλήρως τα φαινόμενα διαφθοράς εντός του κράτους και της κοινωνίας.<br /> Στο σημείο αυτό υπάρχει μια αντίφαση. Το επιτελικό κράτος διεκδικεί τον απόλυτο έλεγχο, πιστώνεται τις επιτυχίες, αλλά, όταν εμφανίζονται σοβαρές παθογένειες, η ευθύνη διαχέεται προς τα κάτω και ιδιαίτερα προς τους βουλευτές.<br /> Αυτή η πρακτική δεν υπάρχει σε εγχειρίδια ηγεσίας. Σήμερα, σε μια περίοδο όπου η ίδια η Κυβέρνηση προχωρά σε διορθωτικές κινήσεις, υπό την πίεση δικαστικών εξελίξεων, χρειάζεται να συζητήσουμε για το επιτελικό κράτος. Μια συζήτηση που προέχει του διαλόγου για τη συνταγματική αναθεώρηση.<br /> Σκοπός είναι να αποκτήσουμε μια νέα δυναμική, να πάμε ακόμα πιο μπροστά, καθώς η κοινωνία παραμένει πεπεισμένη ότι μόνο η ΝΔ και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μπορούν να εξασφαλίσουν σταθερότητα και ευημερία.<br /> Δεν πρέπει να αφήσουμε τις αρρυθμίες στο πρότυπο διοίκησης να επηρεάσουν την κοινοβουλευτική λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Στην φιλελεύθερη κοινοβουλευτική δημοκρατία, μια κυβέρνηση υπάρχει όσο απολαμβάνει της εμπιστοσύνη της Βουλής. Τα προνόμια του Πρωθυπουργού και τα καθήκοντα των βουλευτών περιγράφονται θεσμικά και είναι σε διαλεκτική σχέση. Οι βουλευτές συγκροτούν την πλειοψηφία που δίνει δύναμη στον πρωθυπουργό και τον κρατά ισχυρό.<br /> Η λύση σε φαινόμενα κακοδιοίκησης και διαφθοράς δεν είναι περισσότερος συγκεντρωτισμός και υποβάθμιση των βουλευτών. Ο βουλευτής -που είναι φορέας λαϊκής εντολής, ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας και αυθεντικός εκφραστής της περιφέρειας- φορτώνεται αδίκως το στίγμα του φαυλοκράτη και κινδυνεύει να υποβιβαστεί σε μεταφορέα ήδη ειλημμένων αποφάσεων. Να ενημερώνεται εκ των υστέρων, να πειθαρχεί εκ των προτέρων και να περιορίζεται σε μια ολοένα μικρότερη πολιτική περίμετρο. Μια τέτοια εξέλιξη θα επιτείνει τα προβλήματα και δεν θα τα επιλύσει.<br /> Συχνά ακούγεται το ένα αντεπιχείρημα: ότι οι εξωκοινοβουλευτικοί τεχνοκράτες υπουργοί δεν βαρύνονται από τη φθορά του παραδοσιακού βουλευτικού γραφείου, δεν έχουν περάσει από τη λογική της πελατειακής πίεσης και δεν έχουν οικοδομήσει την καριέρα τους πάνω σε μικροεξυπηρετήσεις. Ωστόσο, είναι τουλάχιστον άδικο να μετακυλίεται το ανάθεμα σε εκείνους που επιλέγουν οι πολίτες να τους εκπροσωπούν με τη ψήφο τους, εντός ενός συστήματος που όλοι αποδοκιμάζουν, για να ασκούν μετά υπέρμετρη εξουσία οι μη εκλεγμένοι. Κανείς βουλευτής δεν επιθυμεί να μετατρέπεται, από εθνικός νομοθέτης και ελεγκτής, σε διαχειριστή αιτημάτων και εξυπηρετήσεων. Η λύση δεν είναι η παράκαμψη της κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης από κλειστό κέντρο τεχνοκρατικής διαχείρισης, γιατί ούτε τόσο αποτελεσματική είναι σε περιόδους ομαλότητας, ούτε θεσμικά υπεύθυνη, ούτε βρίσκεται σε καθημερινή επαφή με τους πολίτες.<br /> Αυτό που χρειάζεται είναι νέος ρόλος για τον βουλευτή. Να μην εκλαμβάνεται σαν (ρουσφετάκιας) γραφείο εξυπηρέτησης και μεσάζοντας. Να είναι ο βουλευτής ο φορέας της θεσμικής πίεσης, του κοινοβουλευτικού ελέγχου, της πολιτικής συνδιαμόρφωσης και της ουσιαστικής εκπροσώπησης της κοινωνίας, ιδίως της περιφέρειας. Ένας βουλευτής που δεν θα μετρά την επιρροή του από το πόσες υποθέσεις “διευκόλυνε”, αλλά από το αν μπόρεσε να αλλάξει πολιτικές, να επιβάλει λογοδοσία και να φέρει τη φωνή της πραγματικής χώρας στο κέντρο λήψης των αποφάσεων.<br /> Γιατί η ελληνική περιφέρεια δεν αποδυναμώνεται μόνο όταν χάνει υπουργικά χαρτοφυλάκια, προς όφελος του αθηνοκεντρικού κράτους. Αποδυναμώνεται, κυρίως, όταν χάνει τη θεσμική της δυνατότητα να επηρεάζει στην χάραξη πολιτικής, όταν δεν συμμετέχει ισότιμα στη διανομή του πλούτου, όταν οι αποφάσεις λαμβάνονται όλο και πιο μακριά από τους ανθρώπους που γνωρίζουν το πεδίο, όταν η εμπειρία της πραγματικής παραγωγής, της τοπικής οικονομίας της Περιφέρειας και της ζώσας κοινωνίας μετατρέπεται σε “δεδομένο” για επεξεργασία και όχι σε ζωντανό παράγοντα διαμόρφωσης της πολιτικής.<br /> Η χώρα δεν χρειάζεται απλώς αλλαγές προσώπων. Ο Πρωθυπουργός μας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το 2016 επιμένει στους θεσμούς. Σήμερα μπορούμε να επαναξιολογήσουμε από κοινού το επιτελικό κράτος, το οποίο μέχρι σήμερα αξιολογείται από τον εαυτό του, στη βάση ποσοτικών και όχι ποιοτικών δεικτών.<br /> Χρειαζόμαστε, ως κόμμα και Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας μια πιο αποκεντρωμένη και θεσμικά ισορροπημένη αρχιτεκτονική, με αυξημένη λογοδοσία. Με ισχυρά υπουργεία, με ενισχυμένο κοινοβουλευτικό έλεγχο, με πραγματική συμμετοχή της περιφέρειας, με σαφείς αρμοδιότητες και πραγματική πολιτική ευθύνη. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από ένα κράτος που λίγοι αποφασίζουν για όλους, χωρίς να δίνουν άμεσα λόγο στο λαό. Έχει ανάγκη από ένα κράτος που συντονίζεται χωρίς να ασφυκτιά και κυβερνά χωρίς να αποκόπτεται από τη κοινωνία των πολιτών.<br /> Οι βουλευτές δεν υπάρχουν για να υπηρετούν το όποιο επιτελείο. Υπάρχουν για να υπερασπίζονται το εθνικό και λαϊκό συμφέρον, νομοθετώντας και ελέγχοντας την εκτελεστική εξουσία.<br /> ΖΕΜΠΙΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΕΥΒΟΙΑΣ<br /> ΚΑΤΣΑΝΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΑΧΑΪΑΣ<br /> ΜΠΑΡΑΛΙΑΚΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΠΙΕΡΙΑΣ,<br /> ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ,<br /> ΠΑΠΠΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Π.Ε. ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ»<br />

ΝΕΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ στη ΝΔ! Επιστολή 5 βουλευτών με σφοδρή κριτική στο «επιτελικό κράτος»...

Σφοδρή κριτική στο «επιτελικό κράτος», ζητώντας επαναπροσδιορισμό της σχέσης κυβέρνησης, κοινοβουλευτικής ομάδας και κοινωνίας, ασκούν πέντ...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ! Οι τράπεζες μοιράζουν 2,8 δισ. σε ξένα funds για το 2025...

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhK_Umy8EDAQhg9GkvnV52ZOXh6tuhWhIkNygdPdpH4adLk4lbJIOjQdmJmyFS5J6JUjN8H7ctZh-rw0EzXX1f5BUQg5NlBxYevvs5z2n2w3vXMgZxhRyZ2Rypacp-wJeBgcUkhruc5ngDwNEC6FjpPTqwWRWDwPNFmjj6Dgbfe-MYnhrQyJnkO/s500/10977685630826641415.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="261" data-original-width="500" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhK_Umy8EDAQhg9GkvnV52ZOXh6tuhWhIkNygdPdpH4adLk4lbJIOjQdmJmyFS5J6JUjN8H7ctZh-rw0EzXX1f5BUQg5NlBxYevvs5z2n2w3vXMgZxhRyZ2Rypacp-wJeBgcUkhruc5ngDwNEC6FjpPTqwWRWDwPNFmjj6Dgbfe-MYnhrQyJnkO/s16000/10977685630826641415.jpg" /></a><br /> Μερίσματα και χρηματικές διανομές που αποτελούν ιστορικό ρεκόρ, προς όφελος των ξένων, κυρίως, μετόχων καλούνται να εγκρίνουν οι γενικές συνελεύσεις των συστημικών τραπεζών που πραγματοποιούνται αυτές τις ημέρες.<br /> Τον «χορό» άνοιξε την προηγούμενη εβδομάδα η τράπεζα Πειραιώς, ακολουθούν η Eurobank την Τετάρτη και η Εθνική την Πέμπτη, ενώ η γ.σ. της Alpha Bank θα γίνει στα τέλη Ιουνίου.<br /> Τα ποσά που βρίσκονται «στο τραπέζι» είναι άνευ προηγούμενου: Εθνική 500 εκατομμύρια ευρώ τακτικό μέρισμα συν 300 εκατομμύρια ευρώ έκτακτο από αποθεματικά, Πειραιώς 492 εκατομμύρια ευρώ, Eurobank 429 εκατομμύρια ευρώ και Alpha Bank 259 εκατομμύρια ευρώ.<br /> Αν προστεθούν οι επαναγορές μετοχών (τα buybacks που ωφελούν τον μέτοχο ανεβάζοντας την αξία της μετοχής) με 200 εκατομμύρια ευρώ για την Εθνική, 288 εκατομμύρια ευρώ για την Eurobank, 259 εκατομμύρια ευρώ για την Alpha, και 100 εκατομμύρια ευρώ Πειραιώς.<br /> Συνολικά, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες μοιράζουν για τα κέρδη του 2025 ποσό ύψους 2,83 δισεκατομμύρια ευρώ, αυξημένα κατά 50% σε σχέση με πέρυσι και το υψηλότερο ποσό διανομών που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία του ελληνικού τραπεζικού κλάδου.<br /> Το συνολικό ποσοστό διανομής φτάνει στο 61% των κερδών του 2025, έναντι 43% των κερδών του 2024 — μια εντυπωσιακή επιτάχυνση μέσα σε έναν μόνο χρόνο.<br /> Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τράπεζες είχαν ήδη καταβάλει ως προμέρισμα 581 εκατομμύρια ευρώ στο τελευταίο τρίμηνο του 2025, ενώ τους επόμενους μήνες αναμένεται να καταβληθούν επιπλέον 1,1 δισεκατομμύρια ευρώ σε μετρητά, ποσό που θα εισρεύσει κυρίως στα χαρτοφυλάκια των ξένων θεσμικών επενδυτών που κατέχουν κατά μέσο όρο το 85% των μετοχών.<br /> Το βέβαιον είναι ότι οι μέτοχοι θα υπερψηφίσουν τις προτάσεις για τις διανομές, αφού επωφελούνται και είναι ακριβώς αυτές οι γενναιόδωρες διανομές που τροφοδοτούν τον ανοδικό κύκλο των μετοχών.<br /> Το ερώτημα, όμως, που κανείς δεν θέτει στις αίθουσες των Γενικών Συνελεύσεων είναι αν υπάρχει κάποιος άλλος που θα έπρεπε να έχει λόγο σε αυτές τις αποφάσεις.<br /> Κι αυτοί δεν είναι άλλοι από τους Έλληνες φορολογούμενους που χρηματοδότησαν τη διάσωση των τραπεζών, οι καταθέτες που εισπράττουν ένα από τα χαμηλότερα επιτόκια στην Ευρώπη, οι δανειολήπτες που, αντιθέτως, πληρώνουν από τα ακριβότερα επιτόκια και κυρίως οι μικρές επιχειρήσεις που εξακολουθούν να δυσκολεύονται να βρουν χρηματοδότηση σε λογικούς όρους.<br /> Και, βέβαια, το ελληνικό Δημόσιο που συνεχίζει να παρέχει κρατικές εγγυήσεις και φορολογικές διευκολύνσεις για να κερδίζουν οι συστημικές τράπεζες.<br /> Συνολικά, την τελευταία τετραετία, οι συστημικές τράπεζες, με πρακτικές καρτέλ σε βάρος των καταναλωτών και με τη στήριξη του Κράτους, παρήγαγαν κέρδη 16,35 δισ. ευρώ, από τα οποία μοίρασαν περίπου τα 5,3 δισ. ευρώ στους μετόχους, ενώ ανεβάζουν συνεχώς τα ποσά των διανομών.<br /> Τα ποσοστά διανομής (payout ratios) εκτοξεύτηκαν από μηδέν το 2022 στο 55–60% το 2025.<br /> Τα περισσότερα χρήματα μοιράστηκαν τα δύο προηγούμενα χρόνια.<br /> Οι τραπεζίτες υποστηρίζουν ότι πρόκειται για ευρωπαϊκό success story, για επιβεβαίωση ότι η δεκαετής εξυγίανση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος απέδωσε καρπούς.<br /> Υπάρχει όμως και μια διαφορετική ανάγνωση του γιατί οι τράπεζες μοιράζουν όλο και περισσότερα από τα κέρδη.<br /> Στη δημόσια συζήτηση έχουν ακουστεί φωνές για έκτακτη φορολόγηση των τραπεζικών υπερκερδών, κάτι που έχει συμβεί ήδη σε χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία.<br /> Το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει συγκεκριμένες νομοθετικές προτάσεις από το 2024 και τις επανέλαβε πρόσφατα, για φορολόγηση των κερδών άνω των 400 εκατ. ευρώ ανά χρήση, ενώ παρόμοιες προτάσεις έχουν κάνει και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης.<br /> Σύμφωνα με πληροφορίες, παρόμοια σχέδια εξετάζει και το επιτελείο του υπουργού Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη, παρόλο που επίσημα η κυβέρνηση, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, δεν έχει επιβεβαιώσει τέτοια πρόθεση.<br /> Στο πλαίσιο αυτό, η επιθετική επιτάχυνση των διανομών, από 30% το 2023 σε 60% το 2025, μπορεί κάλλιστα να ερμηνευθεί και ως προληπτική δράση: «ας μοιράσουμε γρήγορα τα κέρδη πριν έρθει η εφορία».<br /> Την ίδια στιγμή, τα μερίσματα συντηρούν το ενδιαφέρον των ξένων μετόχων και την καλή πορεία των μετοχών στο χρηματιστήριο, ώστε να παρουσιάζουν ένα εικονικό success story οι τραπεζικές διοικήσεις.<br /> <b>Buybacks: Δώρο στους ξένους θεσμικούς με ελληνική επιδότηση</b><br /> Καθώς περίπου το 85% των μετόχων των συστημικών τραπεζών είναι από το εξωτερικό, η γενναιοδωρία των συστημικών τραπεζών σημαίνει ότι έχουν μετατραπεί σε μια «μηχανή» που παράγει κέρδη στο εσωτερικό της χώρας, σε βάρος των Ελλήνων δανειοληπτών και των αποταμιευτών, αλλά τα διοχετεύει στο εξωτερικό.<br /> Άλλωστε, ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά της πρακτικής των τραπεζιτών είναι η ραγδαία εξάπλωση των προγραμμάτων επαναγοράς ιδίων μετοχών (buybacks). Από τα 5,32 δισεκατομμύρια ευρώ συνολικών διανομών, τα 1,58 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή ποσοστό περίπου 30% αφορά επαναγορές μετοχών: οι επαναγορές ήταν μηδέν το 2022 και το 2023, 499 εκατομμύρια ευρώ το 2024 και 847 εκατομμύρια ευρώ το 2025. Η Eurobank και η Alpha Bank πρωτοστάτησαν, με την Alpha να διαθέτει μάλιστα το 75% του συνολικού payout της σε buybacks το 2024, που είναι το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των τεσσάρων.<br /> Οι επαναγορές παρουσιάζονται ως «φιλικά προς τον μέτοχο» εργαλεία, καθώς μειώνουν τον αριθμό των μετοχών σε κυκλοφορία, ανεβάζουν τα κέρδη ανά μετοχή και στηρίζουν την τιμή στο χρηματιστήριο.<br /> Αλλά έχουν και μια άλλη διάσταση που δεν συζητείται δημόσια: ωφελούν δυσανάλογα τους μεγάλους θεσμικούς μετόχους και κυρίως τα ξένα funds που κατέχουν το 85% των μετοχών των ελληνικών τραπεζών. Ο μικρός Έλληνας μέτοχος που δεν διαπραγματεύεται ενεργά τις μετοχές του ωφελείται πολύ λιγότερο από ένα buyback σε σχέση με ένα μέρισμα που παίρνει στο χέρι.<br /> Επιπλέον, τα buybacks έχουν φορολογικά οφέλη για τους μετόχους (σε βάρος των εσόδων του ελληνικου Δημοσίου) ενώ γίνονται σε μια συγκυρία όπου οι μετοχές των ελληνικών τραπεζών έχουν ήδη ανέβει δραματικά. Αγοράζοντας ίδιες μετοχές σε υψηλές τιμές, οι τράπεζες χρησιμοποιούν κεφάλαια που θα μπορούσαν να πάνε σε δάνεια στην πραγματική οικονομία.<br /> Αντί να στηρίξουν όμως την οικονομία, επιλέγουν να στηρίξουν τη χρηματιστηριακή τιμή, εξυπηρετώντας πρωτίστως τα συμφέροντα θεσμικών επενδυτών που θέλουν να «βγουν» από τη θέση τους σε καλές τιμές. Είναι, με άλλα λόγια, και αυτό μια μορφή «εξαγωγής» αξίας από την ελληνική οικονομία, ενώ δημιουργεί και ερωτήματα για την μακροχρόνια πορεία των μετοχών.<br /> <b>Η Εθνική «καίει» αποθεματικά ασφαλείας εν μέσω κρίσης!<br /></b>Τα αποτελέσματα του 2025 ήταν εντυπωσιακά για όλες τις συστημικές τράπεζες. Η Εθνική Τράπεζα ανακοίνωσε καθαρά κέρδη περίπου 1,26 δισεκατομμυρίων ευρώ και προτείνει συνολικές διανομές 700 εκατομμυρίων ευρώ: 500 εκατομμύρια ευρώ σε τακτικό μέρισμα (0,51 ευρώ ανά μετοχή) και 200 εκατομμύρια ευρώ σε buyback, με ποσοστό διανομής 60. Σε αυτό προστίθεται και πρόταση για έκτακτη διανομή 300 εκατομμυρίων ευρώ από αποθεματικά.<br /> Η χρήση των αποθεματικών είναι αποκαλυπτική για την «βιασύνη» της διοίκησης της Εθνικής να μοιράσει χρήμα στους μετόχους. Η επιπλέον έκτακτη διανομή 300 εκατομμυρίων ευρώ από συσσωρευμένα αποθεματικά, δηλαδή από κεφάλαια που δεν αντιστοιχούν στα κέρδη του 2025 αλλά σε αποθέματα ασφαλείας που σχηματίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια.<br /> Το παράδοξο είναι ότι συμβαίνει σε μια περίοδο που η ελληνική και η διεθνής οικονομία είναι σε φάση μεγάλης αβεβαιότητας, ενώ ο ίδιος ο τραπεζικός κλάδος βλέπει τα επιτοκιακά του έσοδα να συρρικνώνονται.<br /> Το «κάψιμο» αποθεματικών για να δοθούν έκτακτα μερίσματα, κυρίως σε ξένους θεσμικούς, μοιάζει περισσότερο με υποχώρηση στις πιέσεις των θεσμικών επενδυτών που θέλουν να «βγάλουν» όσο γίνεται περισσότερα σε όσο γίνεται λιγότερο χρόνο, παρά με συντηρητική τραπεζική στρατηγική.<br /> Η Eurobank από την πλευρά της το 2025 κατέγραψε κέρδη 1,36 δισεκατομμυρίων ευρώ και διανέμει συνολικά 717 εκατομμύρια ευρώ: 429 εκατομμύρια ευρώ σε μέρισμα (0,118 ευρώ ανά μετοχή, εκ των οποίων 170 εκατομμύρια ευρώ καταβλήθηκαν ήδη ως προμέρισμα τον Νοέμβριο 2025) και 288 εκατομμύρια ευρώ σε buyback, με το ποσοστό διανομής να ανεβαίνει στο 55%.<br /> Η Alpha Bank εμφάνισε κέρδη 943 εκατομμυρίων ευρώ και διανέμει 519 εκατομμύρια ευρώ: 259 εκατομμύρια ευρώ σε μέρισμα (εκ των οποίων 111 εκατομμύρια ευρώ interim καταβλήθηκαν τον Δεκέμβριο 2025) και 259 εκατομμύρια ευρώ σε buyback, ποσοστό διανομής 55%.<br /> Τέλος, η Τράπεζα Πειραιώς κατέγραψε κέρδη 1,06 δισεκατομμυρίων ευρώ και διανέμει 592 εκατομμύρια ευρώ: 492 εκατομμύρια ευρώ σε μέρισμα (0,40 ευρώ ανά μετοχή) και 100 εκατομμύρια ευρώ σε buyback που εκτελέστηκε ήδη στο τέταρτο τρίμηνο του 2025 με δείκτη διανομής 55%.<br />

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ! Οι τράπεζες μοιράζουν 2,8 δισ. σε ξένα funds για το 2025...

Μερίσματα και χρηματικές διανομές που αποτελούν ιστορικό ρεκόρ, προς όφελος των ξένων, κυρίως, μετόχων καλούνται να εγκρίνουν οι γενικές συ...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Τραπεζικό πλιάτσικο δισεκατομμυρίων: Μοιράζουν τα «ματωμένα» κέρδη στους ξένους πριν τους προλάβει η εφορία

<p></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhWYWYNo_DPlDcoz3cVPfBmYaRT3uJdiHvwB6yX8lPGCgBjLzGVduCHzX-KA2Dj3XRrqmvRDtIZzbEK65OeRT4aGGau_ADBDFeOeY3azCB-Riwp1SziWaHue1R2SpylF1C5DVv6LuRi6782IutT4w11MG4kxpq6NiEvlMIssj13c0KZYEm4vGDDvCZ8X0Dm" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="" data-original-height="425" data-original-width="696" height="195" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhWYWYNo_DPlDcoz3cVPfBmYaRT3uJdiHvwB6yX8lPGCgBjLzGVduCHzX-KA2Dj3XRrqmvRDtIZzbEK65OeRT4aGGau_ADBDFeOeY3azCB-Riwp1SziWaHue1R2SpylF1C5DVv6LuRi6782IutT4w11MG4kxpq6NiEvlMIssj13c0KZYEm4vGDDvCZ8X0Dm" width="320" /></a></div><br />Ιστορικό ρεκόρ προκλητικότητας από τις συστημικές τράπεζες που μοιράζουν 2,83 δισ. ευρώ στους μετόχους τους – Πώς η «μηχανή» παραγωγής υπερκερδών στραγγίζει τους Έλληνες δανειολήπτες για να γεμίσουν τα σεντούκια των ξένων funds – Το «κάψιμο» των αποθεματικών ασφαλείας από την Εθνική και η ύποπτη σπουδή των buybacks – Γιατί οι τραπεζίτες τρέχουν να αδειάσουν τα ταμεία φοβούμενοι την έκτακτη φορολόγηση και πώς η κυβέρνηση παραμένει τροχονόμος στην εξαγωγή πλούτου από τη χώρα<p></p><p>Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ</p><p>Ενώ η ελληνική κοινωνία γονατίζει από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό, οι γενικές συνελεύσεις των συστημικών τραπεζών αυτές τις ημέρες επικυρώνουν το μεγαλύτερο πλιάτσικο στην ιστορία του κλάδου. Με τις ευλογίες της κυβέρνησης, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες (Πειραιώς, Eurobank, Εθνική, Alpha Bank) ετοιμάζονται να διανείμουν το αδιανόητο ποσό των 2,83 δισεκατομμυρίων ευρώ για τα κέρδη του 2025, ποσό αυξημένο κατά 50% σε σχέση με πέρυσι. Πρόκειται για μια προκλητική επιτάχυνση, με το ποσοστό διανομής να εκτινάσσεται στο 61% των κερδών, την ώρα που οι Έλληνες φορολογούμενοι, οι οποίοι πλήρωσαν με το υστέρημά τους τη διάσωση αυτών των ιδρυμάτων, εισπράττουν μόνο περιφρόνηση και ληστρικά επιτόκια.</p><p>Η «μηχανή» εξαγωγής πλούτου προς τα ξένα funds</p><p>Η γενναιοδωρία των τραπεζικών διοικήσεων δεν αφορά στον Έλληνα μικροκαταθέτη, αλλά στα ξένα funds που ελέγχουν το 85% των μετοχών. Οι τράπεζες έχουν μετατραπεί σε μια ανήθικη αντλία που ρουφάει ρευστότητα από την ελληνική οικονομία —μέσω της χαώδους ψαλίδας στα επιτόκια και των πρακτικών καρτέλ— για να την διοχετεύσει απευθείας στο εξωτερικό. Το εργαλείο των buybacks (επαναγορές ιδίων μετοχών), που φέτος αγγίζει τα 847 εκατομμύρια ευρώ, αποτελεί ένα σκανδαλώδες δώρο στους θεσμικούς επενδυτές. Αντί αυτά τα κεφάλαια να διοχετευθούν ως δάνεια στην πραγματική οικονομία και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, χρησιμοποιούνται για να στηρίξουν τεχνητά τις χρηματιστηριακές τιμές, επιτρέποντας στους ξένους μετόχους να «βγουν» από τις θέσεις τους με υπερκέρδη, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα προκλητικές φορολογικές διευκολύνσεις.</p><p>Εθνική Τράπεζα: «Καίνε» τα αποθέματα ασφαλείας για το χατίρι των μετόχων</p><p>Η κορυφή της πρόκλησης εντοπίζεται στην Εθνική Τράπεζα, η οποία δεν περιορίζεται στα κέρδη της χρήσης, αλλά προχωρά στο «κάψιμο» αποθεματικών ασφαλείας ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ για να μοιράσει έκτακτο μέρισμα. Σε μια περίοδο παγκόσμιας αβεβαιότητας και πολεμικών συγκρούσεων, η διοίκηση της Εθνικής επιλέγει να αποδυναμώσει την κεφαλαιακή βάση της τράπεζας για να ικανοποιήσει την απληστία των θεσμικών επενδυτών. Η σπουδή αυτή, που παρατηρείται σε όλο τον κλάδο, ερμηνεύεται ως μια προληπτική επιχείρηση «αδειάσματος» των ταμείων προτού η κυβέρνηση αναγκαστεί, υπό την πίεση της αντιπολίτευσης και της κοινωνικής κατακραυγής, να επιβάλει έκτακτη φορολόγηση στα υπερκέρδη.</p><p>Η σιωπή του Μαξίμου και το τραπεζικό καρτέλ</p><p>Την ώρα που χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία έχουν ήδη προχωρήσει σε φορολόγηση των τραπεζικών κερδών, στην Ελλάδα το επιτελείο του υπουργού Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη αρκείται σε διαρροές, ενώ το Μαξίμου καλύπτει πλήρως το τραπεζικό καρτέλ. Τα 16,35 δισεκατομμύρια ευρώ κερδών της τελευταίας τετραετίας είναι το προϊόν μιας «νόμιμης» ληστείας, όπου οι καταθέτες εισπράττουν ψίχουλα και οι δανειολήπτες στραγγαλίζονται. Η επιθετική διανομή μερισμάτων είναι η ομολογία ενός συστήματος που βιάζεται να καρπωθεί τα κέρδη του πλιάτσικου πριν αλλάξουν οι συσχετισμοί, αφήνοντας πίσω του μια οικονομία στεγνή από ρευστότητα και μια κοινωνία στα όρια της εξάντλη</p><div><br /></div>

Τραπεζικό πλιάτσικο δισεκατομμυρίων: Μοιράζουν τα «ματωμένα» κέρδη στους ξένους πριν τους προλάβει η εφορία

Ιστορικό ρεκόρ προκλητικότητας από τις συστημικές τράπεζες που μοιράζουν 2,83 δισ. ευρώ στους μετόχους τους – Πώς η «μηχανή» παραγωγής υπερκ...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ! "Δεν ανασύρεται" από τον Άρειο Πάγο η υπόθεση των υποκλοπών...

<div><br /></div> <div><br /></div> <div><br /></div> <div><br /></div> <div><br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5AVDbGs73dYbLlpfevMK_FaLFYSaYlKTqExztWhzl2Yd5RuUaiC-AzcLulEMKX1EaYMcc_7ePqDefwsC9aV_wXpGuxQJeGToxxJnV9PPYaOL1G-cdBJpktpriHOtuR2gLibsP3yO0tyECvDvpJp5bqd-7brwdFX9GNUzrZOIucL1ejI6lXtwO/s1168/maketa-areios-pagos.webp" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="656" data-original-width="1168" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5AVDbGs73dYbLlpfevMK_FaLFYSaYlKTqExztWhzl2Yd5RuUaiC-AzcLulEMKX1EaYMcc_7ePqDefwsC9aV_wXpGuxQJeGToxxJnV9PPYaOL1G-cdBJpktpriHOtuR2gLibsP3yO0tyECvDvpJp5bqd-7brwdFX9GNUzrZOIucL1ejI6lXtwO/s16000/maketa-areios-pagos.webp" /></a></div> <div>Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αποφάνθηκε ότι δεν πρέπει να ανασυρθεί από το αρχείο η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών που είχε θέσει με πόρισμά του ο πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης και να επανεξεταστεί.</div> Ειδικότερα, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου με την από 27-04-2026 πράξη του, η οποία εκδόθηκε επί της υπόθεσης των υποκλοπών που του υποβλήθηκε από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, μετά την έκδοση της σχετικής απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, για τυχόν δικές του ενέργειες κατά το άρθρο 43 παρ. 6 του ΚΠΔ, έκρινε, ότι δεν συντρέχει περίπτωση ανάσυρσης από το Αρχείο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και επανεξέτασης της σχετικής υπόθεσης.<br /> Αναλυτικότερα τα στοιχεία των οποίων έγινε επίκληση από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, κατά την κρίση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν συνιστούν νέα στοιχεία κατά το άρθρο 43 παρ. 6 ΚΠΔ, ικανά να δικαιολογήσουν την ανάσυρση της δικογραφίας από το Αρχείο.<br /> Κατά συνέπεια τα συμπεράσματα των πορισμάτων του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση δεν ανατρέπονται.<br /> Δείτε την πράξη<br /> Αφού λάβαμε υπόψη το υπ’ αριθμ. πρωτ. 153.365/06-04-2026 έγγραφο του Εισαγγελέως Πρωτοδικών Αθηνών, με το οποίο υποβλήθηκε, σε μας, για τις τυχόν δικές μας ενέργειες, κατ’ άρθρο 43 § 6 του ΚΠΔ (έλαβε αριθμό γενικού πρωτοκόλλου της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, 2927/06-04-2026), η εκδοθείσα, υπ’ αριθμ. ΒΜ 2425/2025, ΒΜ 2902/2025, ΒΜ 3056/2025, ΒΜ 3137/2025, BM 3243/2025, ΒΜ 3290/2025, ΒΜ 3314/2025, ΒΜ 3387/2025, ΒΜ 3433/2025, ΒΜ 3434/2025, ΒΜ 3477/2025, ΒΜ 3512/2025, ΒΜ 3556/2025, ΒΜ 3669/2025, ΒΜ 3716/2025, ΒΜ 3730/2025, ΒΜ 3765/2025, ΒΜ 3789α/2025, ΒΜ 3814/2025, ΒΜ 3839/2025, ΒΜ 59/2026, ΒΜ 97/2026, ΒΜ 121/2026, BM 214/2026, ΒΜ 249/2026, ΒΜ 309/2026, ΒΜ 340/2026, ΒΜ 380/2026, ΒΜ 415α/2026, ΒΜ 555/2026, ΒΜ 600/2026, ΒΜ 644/2026, ΒΜ 689/2026, ΒΜ 710α /2026 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση – πρακτικά του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, μαζί με αντίγραφα της οικείας δικογραφίας, λαβούσας ΑΒΜ της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών ΑΑ 2026-147, εκθέτουμε τα ακόλουθα:<br /> Μετά τη διενέργεια και ολοκλήρωση προκαταρκτικής εξέτασης, την οποία ενήργησε, προσωπικώς, κατόπιν των υπ’ αριθμ. ΕΠ-Δ 33/23-10-2023 και με ημερομηνία 03-12-2024, αντιστοίχων, δύο (2) παραγγελιών της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αχιλλέας ΖΗΣΗΣ, επί δημοσιευμάτων του τύπου, μηνυτηρίων αναφορών και μηνύσεων – εγκλήσεων, που αναφέρονταν στην υπόθεση προσβολών ατομικού απορρήτου και επικοινωνίας (υπόθεση «υποκλοπών») και στην καταγγελλόμενη παράνομη λειτουργία του κατασκοπευτικού λογισμικού “PREDATOR” και υποκλοπή, δι’ αυτού, αρχείων και στοιχείων, από συσκευές κινητών τηλεφώνων διαφόρων προσώπων, με σκοπό την εξακρίβωση συνδρομής περίπτωσης κίνησης της ποινικής δίωξης, για αδικήματα του Ποινικού Κώδικα και των Ειδικών Ποινικών Νόμων, ο ανωτέρω Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, με τα, από 25-07-2024 και 07-01-2025, πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης, που εξέδωσε, αφενός μεν, παρήγγειλε την άσκηση ποινικής δίωξης, από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, μόνο, κατά των Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ, για τις – εκ των καταγγελθεισών - αξιόποινες πράξεις, α) της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού με τρίτα πρόσωπα, κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένης και σε απόπειρα, β) της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού με τρίτα πρόσωπα, κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένης και σε απόπειρα, και γ) της παράνομης πρόσβασης σε σύστημα πληροφοριών ή δεδομένων, από κοινού με τρίτα πρόσωπα, κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένης και σε απόπειρα [παράβαση άρθρων 1, 2, 12, 13 στοιχ. στ’ και ζ’, 14, 16, 17, 18 εδ. γ’, 26 § 1α’, 27, 42§1, 45, 94, 98, 370Α § 1 εδ. α’ (όπως η διάταξη αυτή ίσχυε, πριν την τροποποίησή της με το άρθρο 10 του Ν. 5002/2022 και εφαρμόζεται, εν προκειμένω, ως ευμενέστερη διάταξη), 370Β §§ 1 εδ. α’, 5 του ΠΚ (Ν. 4619/2019) και του άρθρου 38 § 1α’ του Ν. 4624/2019] και αφετέρου, έθεσε, κατά τα λοιπά, τις ανωτέρω μηνυτήριες αναφορές και μηνύσεις – εγκλήσεις, στο αρχείο, κατά τα άρθρα 43 §§ 2 και 3 και 51 §§ 2 και 3 του ΚΠΔ, ως προς οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο και οποιεσδήποτε άλλες αξιόποινες πράξεις, εκ των καταγγελλομένων, με την ειδική, ρητή και σαφή, επισήμανση, ότι, από το συνολικό αποδεικτικό υλικό της εξετασθείσας υπόθεσης, προέκυψε, ότι δεν υπήρξε εμπλοκή, με το κατασκοπευτικό λογισμικό “PREDATOR” ή οποιοδήποτε άλλο, παρόμοιο, λογισμικό, κρατικής υπηρεσίας και δη, της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.), της Αντιτρομοκρατικής (Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας - Δ.Α.Ε.Ε.Β.) και γενικότερα, της ΕΛ.ΑΣ. (Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη) ή οποιουδήποτε κρατικού λειτουργού.<br /> Ήδη, με την εκδοθείσα, υπ’ αριθμ. ΒΜ 2425/2025, ΒΜ 2902/2025, ΒΜ 3056/2025, ΒΜ 3137/2025, BM 3243/2025, ΒΜ 3290/2025, ΒΜ 3314/2025, ΒΜ 3387/2025, ΒΜ 3433/2025, ΒΜ 3434/2025, ΒΜ 3477/2025, ΒΜ 3512/2025, ΒΜ 3556/2025, ΒΜ 3669/2025, ΒΜ 3716/2025, ΒΜ 3730/2025, ΒΜ 3765/2025, ΒΜ 3789α/2025, ΒΜ 3814/2025, ΒΜ 3839/2025, ΒΜ 59/2026, ΒΜ 97/2026, ΒΜ 121/2026, BM 214/2026, ΒΜ 249/2026, ΒΜ 309/2026, ΒΜ 340/2026, ΒΜ 380/2026, ΒΜ 415α/2026, ΒΜ 555/2026, ΒΜ 600/2026, ΒΜ 644/2026, ΒΜ 689/2026, ΒΜ 710α /2026 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση – πρακτικά του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, οι κατηγορούμενοι Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΣ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννης ΛΑΒΡΑΝΟΣ, κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάσθηκαν, σε πολυετείς ποινές φυλάκισης [: συνολική ποινή φυλάκισης εκατόν είκοσι έξι (126) ετών και οκτώ (8) μηνών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη, έκαστος], κατά τα διαλαμβανόμενα, αναλυτικώς, στην ενλόγω απόφαση, κατ’ ορθό νομικό χαρακτηρισμό και επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας, για τις αξιόποινες πράξεις, α) της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού με τρίτα πρόσωπα, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένης [για πέντε (5) παθόντες] και σε απόπειρα [για ογδόντα δύο (82) παθόντες, εκ των οποίων, οι πέντε (5) έχουν από δύο (2) τηλεφωνικούς αριθμούς και ο ένας (1), από τρείς (3) αριθμούς], β) της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού με τρίτα πρόσωπα, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένης [για πέντε (5) παθόντες] και σε απόπειρα [για ογδόντα δύο (82) παθόντες, εκ των οποίων, οι πέντε (5) έχουν από δύο (2) τηλεφωνικούς αριθμούς και ο ένας (1) από τρείς (3) αριθμούς], και γ) της παράνομης πρόσβασης σε σύστημα πληροφοριών ή δεδομένων, από κοινού με τρίτα πρόσωπα, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένης [για τρείς (3) παθόντες] και σε απόπειρα [για τέσσερις (4) παθόντες, εκ των οποίων στον Χρήστο ΣΠΙΡΤΖΗ, στον οποίο ανήκουν δύο (2) τηλεφωνικοί αριθμοί], για τις οποίες είχαν παραπεμφθεί, ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου.<br /> Παράλληλα, με την ίδια δικαστική απόφαση, διατάχθηκε, κατ’ άρθρο 39 του ΚΠΔ, η διαβίβαση, στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, αντιγράφων της οικείας δικογραφίας και της ενλόγω δικαστικής απόφασης – πρακτικών, προς διερεύνηση, Α) της τυχόν ποινικής ευθύνης των Rotem Farkash, Merom Harpaz, Einat Semama, Δημητρίου ΞΥΠΤΕΡΑ, Ιωάννη ΖΟΥΜΠΗ, Ιωάννη ΜΠΟΛΙΑΡΗ, Σωτηρίου ΝΤΑΛΑ, Αιμιλίου ΚΟΣΜΙΔΗ, Κωνσταντίνου ΠΕΤΡΙΣΗ και τυχόν άλλων προσώπων, ως συμμετόχων, στην τέλεση των – εκ των καταγγελθεισών – ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες, κατά τα ανωτέρω, κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάσθηκαν οι κατηγορούμενοι, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΣ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννης ΛΑΒΡΑΝΟΣ, Β) της τυχόν τέλεσης, μεταξύ άλλων, εκ μέρους των ανωτέρω καταδικασθέντων κατηγορουμένων, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ και τυχόν τρίτων συμμετόχων αυτών, της αξιόποινης πράξης της κατασκοπείας, τουλάχιστον, με τη μορφή της απόπειρας (άρθρα 42 παρ. 1, 148 παρ. 1 του ΠΚ)], Γ) της τυχόν τέλεσης, μεταξύ άλλων, εκ μέρους των κατηγορουμένων, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ και τυχόν τρίτων συμμετόχων αυτών, της αξιόποινης πράξης της παράνομης παραγωγής, προμήθειας προς χρήση, εισαγωγής, εξαγωγής, διακίνησης λογισμικών παρακολούθησης, με δυνατότητα υποκλοπής, καταγραφής και κάθε είδους άντληση περιεχομένου ή και δεδομένων επικοινωνίας (κίνησης και θέσης), με τα οποία μπορούν να τελεσθούν οι πράξεις του άρθρου 370 Α του ΠΚ (άρθρο 370 ΣΤ § 1 ΠΚ, όπως αυτό προστέθηκε, με το άρθρο 12 του Ν. 5002/2022 και ισχύει, από 09-12-2022), για το χρονικό διάστημα, από 09-12-2022 και εφεξής, Δ) της τυχόν ποινικής ευθύνης του Σταμάτη ΤΡΙΜΠΑΛΗ, για την τυχόν τέλεση ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων, την 22-09-2022, του αδικήματος της ψευδούς κατάθεσης (άρθρο 224 § 1 ΠΚ) και αντίστοιχα του αδικήματος της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή κατάθεση, από τον - εκ των ανωτέρω καταδικασθέντων κατηγορουμένων - Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟ και τον Σωτήριο ΝΤΑΛΑ, και Ε) της τυχόν ποινικής ευθύνης, ως προς την τέλεση του αδικήματος της ψευδούς κατάθεσης (άρθρο 224 § 1 ΠΚ), ενώπιον του δικάσαντος Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, αναφορικά με τις από 19-12-2025 και 09-01-2026 ένορκες καταθέσεις των Αιμιλίου ΚΟΣΜΙΔΗ και Σωτήριου ΝΤΑΛΑ.<br /> Ήδη, με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 153.365/06-04-2026 έγγραφο του Εισαγγελέως Πρωτοδικών Αθηνών, σε εκτέλεση της ανωτέρω σχετικής διάταξης της υπ’ αριθμ. ΒΜ 2425/2025, ΒΜ 2902/2025, ΒΜ 3056/2025, ΒΜ 3137/2025, BM 3243/2025, ΒΜ 3290/2025, ΒΜ 3314/2025, ΒΜ 3387/2025, ΒΜ 3433/2025, ΒΜ 3434/2025, ΒΜ 3477/2025, ΒΜ 3512/2025, ΒΜ 3556/2025, ΒΜ 3669/2025, ΒΜ 3716/2025, ΒΜ 3730/2025, ΒΜ 3765/2025, ΒΜ 3789α/2025, ΒΜ 3814/2025, ΒΜ 3839/2025, ΒΜ 59/2026, ΒΜ 97/2026, ΒΜ 121/2026, BM 214/2026, ΒΜ 249/2026, ΒΜ 309/2026, ΒΜ 340/2026, ΒΜ 380/2026, ΒΜ 415α/2026, ΒΜ 555/2026, ΒΜ 600/2026, ΒΜ 644/2026, ΒΜ 689/2026, ΒΜ 710α /2026 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφασης – πρακτικών του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, μας υποβλήθηκε η ανωτέρω εκδοθείσα απόφαση, μαζί με αντίγραφα της οικείας δικογραφίας, προς διερεύνηση, Α) της τυχόν ποινικής ευθύνης των Rotem Farkash, Merom Harpaz, Einat Semama, Δημητρίου ΞΥΠΤΕΡΑ, Ιωάννη ΖΟΥΜΠΗ, Ιωάννη ΜΠΟΛΙΑΡΗ, Σωτηρίου ΝΤΑΛΑ, Αιμιλίου ΚΟΣΜΙΔΗ, Κωνσταντίνου ΠΕΤΡΙΣΗ και τυχόν άλλων προσώπων, ως συμμετόχων, στην τέλεση των – εκ των καταγγελθεισών – ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες, κατά τα ανωτέρω, κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάσθηκαν οι κατηγορούμενοι, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΣ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννης ΛΑΒΡΑΝΟΣ, Β) της τυχόν τέλεσης, μεταξύ άλλων, εκ μέρους των ανωτέρω καταδικασθέντων κατηγορουμένων, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ και τυχόν τρίτων συμμετόχων αυτών, της αξιόποινης πράξης της κατασκοπείας, τουλάχιστον, με τη μορφή της απόπειρας (άρθρα 42 παρ. 1, 148 παρ. 1 του ΠΚ)], και Γ) της τυχόν τέλεσης, μεταξύ άλλων, εκ μέρους των κατηγορουμένων, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ και τυχόν τρίτων συμμετόχων αυτών, της αξιόποινης πράξης της παράνομης παραγωγής, προμήθειας προς χρήση, εισαγωγής, εξαγωγής, διακίνησης λογισμικών παρακολούθησης, με δυνατότητα υποκλοπής, καταγραφής και κάθε είδους άντληση περιεχομένου ή και δεδομένων επικοινωνίας (κίνησης και θέσης), με τα οποία μπορούν να τελεσθούν οι πράξεις του άρθρου 370 Α του ΠΚ (άρθρο 370 ΣΤ § 1 ΠΚ, όπως αυτό προστέθηκε, με το άρθρο 12 του Ν. 5002/2022 και ισχύει, από 09-12-2022), για το χρονικό διάστημα, από 09-12-2022 και εφεξής, καθόσον τα ανωτέρω ερευνητέα θέματα καταλαμβάνονταν και επικαλύπτονταν, από το περιορισμένο οιονεί δεδικασμένο των, από 25-07-2024 και 07-01-2025, δικών μας πορισμάτων προκαταρκτικής εξέτασης, ως προς το σκέλος αυτών, κατά το οποίο οι κριθείσες, με αυτά, μηνυτήριες αναφορές και μηνύσεις – εγκλήσεις αρχειοθετήθηκαν, από εμάς, κατ’ άρθρο 43 §§ 2 και 3 και 51 §§ 2 και 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 32 του ΚΠΔ και ως εκ τούτου, η διερεύνηση αυτών ανήκε στη δική μας λειτουργική αρμοδιότητα.<br /> Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39 ΚΠΔ, «1. Όταν κατά τη διάρκεια πολιτικής ή διοικητικής ή ποινικής δίκης ανακύπτει γεγονός που μπορεί να χαρακτηριστεί έγκλημα διωκόμενο αυτεπαγγέλτως, ο δικαστής οφείλει να συντάξει έκθεση και να τη διαβιβάσει στον αρμόδιο εισαγγελέα με κάθε πληροφορία και με τα σχετικά έγγραφα. 2. Το ίδιο υποχρεούται να κάνει και όταν πρόκειται για έγκλημα μη διωκόμενο αυτεπαγγέλτως, αν υποβλήθηκε η απαιτούμενη έγκληση στην αρμόδια αρχή. 3. Οι διατάξεις των παρ. 1 και 2 εφαρμόζονται και σε υποθέσεις πειθαρχικής δικαιοδοσίας.». Υποκείμενο της σχετικής υποχρέωσης, είναι ο Δικαστής, ο οποίος, κατά τη διάρκεια πολιτικής (ΑΠ 676/2010) ή ποινικής δίκης – ακόμη και ενώπιον του Αρείου Πάγου (ΑΠ 2137/2002) – διαπιστώνει γεγονός, το οποίο μπορεί να χαρακτηρισθεί, ως έγκλημα, αυτεπαγγέλτως διωκόμενο (ή κατ’ έγκληση, εφόσον, όμως, τέτοια υποβλήθηκε αρμοδίως). Η υποχρέωση για σύνταξη έκθεσης αφορά και τον διοικητικό Δικαστή (ΣτΕ 26/2006, ΣτΕ 3145/1998), υπό την προϋπόθεση, ότι πρόκειται για αξιόποινες πράξεις, που τελούνται ενώπιον του ακροατηρίου, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης. Η υποχρέωση αυτή, για ανακοίνωση της αξιόποινης πράξης, με τη σύνταξη και διαβίβαση έκθεσης, από τον (πολιτικό ή διοικητικό ή ποινικό ή πειθαρχικό) δικαστή, τελεί, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) το έγκλημα να ανακύπτει - υπό την έννοια της ανάδειξης απλών ενδείξεων, υπέρ της τέλεσης αυτού - κατά τη διάρκεια της (πολιτικής ή διοικητικής ή ποινικής ή πειθαρχικής) δίκης, με την προαναφερόμενη έννοια, καθώς και όταν η αξιόποινη πράξη τελέστηκε σε προγενέστερο χρόνο της εκδίκασης της υπόθεσης, αλλά αποκαλύπτεται, κατά την εκδίκαση αυτής (ΣυμβΑΠ 1715/2016, ΑΠ 1850/1994), β) το έγκλημα να διώκεται αυτεπαγγέλτως ή κατ’ έγκληση, υπό την προϋπόθεση, ότι αυτή υποβλήθηκε αρμοδίως, και γ) το έγκλημα να μην μπορεί να δικαστεί αμέσως από το Δικαστήριο, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 116 και 117 ΚΠΔ. Αν κατά την κρίση του Δικαστή, τα ενώπιόν του, στη διαδικασία αναφερόμενα ή καταγγελλόμενα, είναι απλώς εικασίες ή υπόνοιες τέλεσης κάποιου αδικήματος, δεν συντάσσει έκθεση (Κ. Φράγκος, Ερμηνεία ΚΠΔ, έκδ. 2020, σελ. 173). Όταν η τέλεση ενός εγκλήματος ανακύπτει, κατά τη συνεδρίαση ενός Δικαστηρίου, η έκθεση των σχετικών πρακτικών του άρθρου δεν γίνεται, κατά την έννοια σύνταξης αυτοτελούς γραπτής έκθεσης, κατ’ άρθρα 148 ΚΠΔ, αλλά μπορεί να γίνει, με σημείωση στα πρακτικά, εκ μέρους του Προέδρου του Δικαστηρίου, μετά από σχετική, στο τέλος της κύριας απόφασης, απόφαση του Δικαστηρίου, ότι ανέκυψε, κατά τη διαδικασία, γεγονός, που μπορεί να χαρακτηρισθεί, ως συγκεκριμένο έγκλημα συγκεκριμένου προσώπου και να γίνει έκθεση των συγκεκριμένων περιστατικών τέλεσης του εγκλήματος αυτού και του προσώπου του δράστη, στα πρακτικά της συνεδρίασης, οπότε το Δικαστήριο απλώς, στο διατακτικό της απόφασής του, συμπεριλαμβάνει σχετική διάταξη και δη, τις φράσεις «διαβιβάζει κατ’ άρθρο 39 ΚΠΔ, την παρούσα απόφαση και τα πρακτικά της δίκης, στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών».<br /> Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 57§1 του ΚΠΔ, δεδικασμένο, η παραβίαση του οποίου, ιδρύει τον - από το άρθρο 510§1 στοιχ. ΣΤ΄ του ίδιου Κώδικα - λόγο αναιρέσεως, πηγάζει, από αμετάκλητη απόφαση, που αποφαίνεται για τη βασιμότητα της κατηγορίας, για την ίδια πράξη του ίδιου κατηγορουμένου, έστω και αν δίδεται, κατά τη νέα δίωξη, διαφορετικός χαρακτηρισμός στη πράξη. Αντίθετα, δεν παράγει δεδικασμένο, η πράξη του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών, με την οποία, κατ’ άρθρο 43 §§ 3 και 4 του ΚΠΔ, αρχειοθετείται η υποβληθείσα μήνυση ή αναφορά, είτε, ως μη νόμιμη ή προφανώς κατ’ ουσίαν αβάσιμη ή ανεπίδεκτη δικαστικής εκτιμήσεως, είτε, λόγω έλλειψης επαρκών ενδείξεων, προς κίνηση της ποινικής δίωξης, αλλ’ ούτε και η διάταξη αυτού, με την οποίαν απορρίπτεται, κατ’ άρθρο 51 §§ 2 και 3 του ΚΠΔ η έγκληση, είτε, ως μη νόμιμη ή ανεπίδεκτη δικαστικής εκτιμήσεως, είτε, λόγω έλλειψης επαρκών ενδείξεων, για την κίνηση της ποινικής δίωξης. Στην περίπτωση αυτή, εφ’ όσον η σχετική απορριπτική πράξη ή διάταξη του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών εγκριθεί, από τον Εισαγγελέα Εφετών, παρέχεται στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών το δικαίωμα, να απορρίψει, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 57 του ΚΠΔ, ως νομικά αβάσιμη – απαράδεκτη, κάθε νέα καταγγελία, κατά του ιδίου προσώπου, που βασίζεται στα ίδια πραγματικά περιστατικά ή σε επουσιώδη παραλλαγή ή συμπλήρωση αυτών, με συνέπεια την δημιουργία περιορισμένου οιονεί δεδικασμένου, που ισχύει, κατά το στάδιο, που προηγείται της ασκήσεως της ποινικής διώξεως και κάμπτεται, μόνο όταν, μεταγενεστέρως, προκύψουν νεώτερα πραγματικά περιστατικά, που θεμελιώνουν τα καταγγελλόμενα, με τη μήνυση, αναφορά ή έγκληση, που αρχειοθετήθηκε ή αναδεικνύονται νέα στοιχεία ή γίνεται επίκληση αυτών ή αν συμπληρωθούν οι διαδικαστικές προϋποθέσεις, που δεν υπήρχαν αρχικά, ή συμπληρωθούν οι διαδικαστικές προϋποθέσεις της ασκήσεως ποινικής διώξεως, τα οποία δικαιολογούν, κατά την κρίση του, την επανεξέταση της υπόθεσης, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 43 § 6 και 51 § 4 σε συνδ. με 43 § 6 του ΚΠΔ, καλώντας, όμως, υποχρεωτικά, τον μηνυόμενο ή εγκαλούμενο ή εκείνον, σε βάρος του οποίου διατάχθηκε η διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, για παροχή εξηγήσεων (ΑΠ 264/2024, AΠ 420/2023, ΑΠ 484/2020, ΑΠ 609/2019, ΑΠ 1120/2018, ΑΠ 672/2017, ΑΠ 675/2014, ΑΠ 1053/2013, ΑΠ 1144/2012, ΑΠ 903/2009, ΑΠ 408/2008, ΑΠ 2004/2002, Διάταξη ΕισΕφ Λάρισας 134/22-11-2005 ΠΧρ ΝΖ’-182). Τούτο, δε, διότι η τυχόν ανάσυρση της δικογραφίας, που αρχειοθετήθηκε, αποτελεί αιφνιδιασμό, για τον εμπλεκόμενο, που επιβάλλει την κλήση του, για παροχή συμπληρωματικών εξηγήσεων, μετά τη θέση υπόψη του των νέων περιστατικών ή στοιχείων, διαδικασία που εξασφαλίζει την ουσιαστική ανάπτυξη του δικαιώματος ακρόασής του. Επομένως, στην ως άνω περίπτωση της ανάσυρσης της δικογραφίας που είχε αρχειοθετηθεί, η παράλειψη κλήσης του εμπλεκομένου να παράσχει συμπληρωματικές εξηγήσεις δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα, κατ’ άρθρο 171 παρ. 1 περ. δ’ ΚΠΔ, κατά την προδικασία, καθόσον παραβιάζεται διάταξη που καθορίζει τα δικαιώματα υπεράσπισής του (ΑΠ 1068/2023). Μάλιστα, έχει υποστηριχθεί, ότι, στην περίπτωση συνδρομής του ανωτέρω περιορισμένου οιονεί δεδικασμένου, δεν επιτρέπεται ούτε επέμβαση της Ολομέλειας του Εφετείου, κατά το άρθρο 29 του ΚΠΔ (βλ. Διάταξη ΕισΕφ Λάρισας 22/1990 ΠΧρ Μ΄-622, Κ. Σταμάτη, «Η προκαταρκτική εξέταση κατά την ποινική διαδικασία», σελ. 266 επ., Ζησιάδη, Ποινική Δικονομία έκδ. 3 τ. Α΄ σελ. 301). Άλλωστε, έτσι μόνο, δικαιολογείται η ύπαρξη του άρθρου 51 ΚΠΔ, το οποίο αξιοποιείται, ώστε να είναι εφικτή, η απόρριψη από τον Εισαγγελέα, ως νομικά αβασίμων, λόγω απαραδέκτου, αλλεπάλληλων καταγγελιών, που ακολουθούν την πρώτη απορριφθείσα καταγγελία. Το οιονεί δεδικασμένο, που δεσμευτικά προκύπτει, από τις διατάξεις των άρθρων 43 §§ 3 και 4, 51 §§ 2 και 3 και 52 του ΚΠΔ, οι οποίες έχουν δικαστικό (και όχι διοικητικό) χαρακτήρα και δη, οιονεί δικαιοδοτικό (βλ. και Σταμάτη, ό.π. σελ. 44, 94, 95, 265, Χατζάκου, «Η περάτωση της τακτικής προανακρίσεως» σελ. 35-40, 50, 76), γίνεται δεκτό, ότι κάμπτεται και ο Εισαγγελεύς Πλημμελειοδικών μπορεί να ανακαλέσει την εκδοθείσα απορριπτική πράξη ή διάταξή του και να κινήσει ποινική δίωξη, αν, μεταγενεστέρως, προκύψουν ουσιώδη νεότερα πραγματικά περιστατικά, η δε ανάκληση αυτή θα πρέπει να γίνει γραπτώς (ΑΠ 1995/2004, ΑΠ 2004/2002, Σταμάτη, ό.π σελ. 265, 266, 267, Μπουρόπουλου, Ερμ. ΚΠΔ τ. Α΄ σελ. 66, Διάταξη ΕισΕφ Αθηνών 37584/1976 ΠοινΧρ ΚΖ’-601). Άλλωστε, σύμφωνα και με τις διατάξεις του άρθρου 43 § 6 του ΚΠΔ, οι οποίες, κατά τη διάταξη του άρθρου 51 § 4 του ΚΠΔ, έχουν εφαρμογή και επί εγκλήσεως, «Ο αρμόδιος εισαγγελέας ανασύρει τη δικογραφία από το αρχείο μόνον όταν αναφαίνονται νέα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία ή γίνεται επίκληση αυτών, τα οποία δικαιολογούν κατά την κρίση του την επανεξέταση της υπόθεσης. Στην περίπτωση αυτή καλεί τον μηνυόμενο ή αυτόν σε βάρος του οποίου διενεργήθηκε προκαταρκτική εξέταση για παροχή εξηγήσεων.». Η ανωτέρω ανάκληση μπορεί να γίνει, είτε, οίκοθεν, είτε και να προκληθεί, με αίτηση του ενδιαφερομένου. Η αίτηση αυτή δεν θεσπίζεται, πουθενά, ως ένδικο βοήθημα. Είναι εκδήλωση, παρόμοιας φύσεως, με την αίτηση, προς τον Εισαγγελέα, να ασκήσει έφεση. Γενικά, στις περιπτώσεις αυτές, δεν πρόκειται για ενάσκηση δικονομικών δικαιωμάτων, αλλά για αφορμές εξετάσεως, από τον Εισαγγελέα, αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις ενασκήσεως του δικού του δικονομικού δικαιώματος (ανακλήσεως διατάξεως και άσκησης ποινικής διώξεως ή ασκήσεως ενδίκου μέσου). Αφού, δε, ιδιαίτερος τρόπος της προαναφερομένης ανακλήσεως, από πουθενά, δεν προβλέπεται (δεδομένου ότι μόνο στην επιστήμη και στην Εισαγγελική πρακτική, γίνεται δεκτή η δυνατότητα αυτή), έπεται, ότι, αν υπάρχει αντίστοιχη αίτηση, τόσο η παραδοχή αυτής και η ανάκληση της απορριπτικής διατάξεως, όσο και η απόρριψη της αιτήσεως του ενδιαφερομένου, θα γίνουν, με σχετική σημείωση του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών, επί της αιτήσεως (όπως ακριβώς συμβαίνει επί της αιτήσεως προς τον Εισαγγελέα, για να ασκήσει έφεση). Έκδοση από τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών διατάξεως, σε καμιά, από τις προαναφερόμενες περιπτώσεις, δεν προβλέπεται. Αν, όμως, ο Εισαγγελέας, αντί της επί της αιτήσεως του ενδιαφερομένου απορριπτικής του σημειώσεως, προβεί σε έκδοση διατάξεως, με αυτό το περιεχόμενο, η ενέργεια αυτή είναι όλως πλεοναστική και επέχει θέση αναπληρώσεως και πανηγυρικής εμφανίσεως της σημειώσεως αυτής (ΔιατΕισΕφΛάρ 134/2005 ΠοινΔικ 2006 σελ. 280). Στην περίπτωση αυτή, είναι ευνόητο, ότι, κατά της εισαγγελικής αυτής διάταξης, καμιά προσφυγή δεν χωρεί. Γιατί η διάταξη αυτή, ούτε απορριπτική εγκλήσεως είναι, ώστε να εφαρμόζεται το άρθρο 52 ΚΠΔ, ούτε προβλέπεται στο νόμο, προσφυγή, κατά διατάξεως που απορρίπτει αίτηση ανακλήσεως άλλης. Επιπλέον, η δυνατότητα αυτή της προσφυγής δεν θα μπορούσε να ανταποκρίνεται στην εικαζόμενη θέληση του νομοθέτη. Γιατί θα οδηγούσε, αναποτρέπτως, στο σκοπό της διαμορφώσεως μιας πρακτικής επαναλαμβανόμενων αιτήσεως ανακλήσεως και εν συνεχεία προσφυγών, κατά των διατάξεων απορρίψεώς των, στις περιπτώσεις εκείνες, που οι ενδιαφερόμενοι δεν αποδέχονται την απορριπτική απόφαση των Εισαγγελέων. Η ατέρμων αυτή διαδικασία θα προξενούσε, κατά το προδιωκτικό δικονομικό στάδιο, απεριόριστη εκκρεμότητα, σε πολλές, αναφυόμενες κατά το στάδιο αυτό, υποθέσεις, που δεν θα κατέληγαν σε ποινική δίωξη και θα έβλαπτε την ίδια την ανθρώπινη δικαιοσύνη, με τη δημιουργία δικαστικής αβεβαιότητας, ανασφάλειας και συνεχούς αναταραχής (βλ. και Ζησιάδη, ό.π. τ. Α΄ σελ. 419, Ράμμου, Εισηγήσεις αστικού Δικονομικού Δικαίου εκδ. 1969 τεύχος Α΄ σελ. 131, Στοιχεία Ελλην. Πολιτικής Δικονομίας τ. Α΄ σελ. 384, 385, Μπέη, Πολιτική Δικονομία τομ. 6, 304). Επομένως η προσφυγή, κατά διατάξεως Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών, η οποία –πλεοναστικώς εκδιδομένη– απορρίπτει αίτηση ανακλήσεως άλλης, απορριπτικής εγκλήσεως, προγενέστερης διατάξεως, αφ’ ενός μεν δεν στηρίζεται σε διάταξη νόμου, αφετέρου δε, προσβάλλει διάταξη, μη υποκείμενη σ’ αυτή και πρέπει κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρ. 476 ΚΠΔ να κηρύσσεται απαράδεκτη (βλ. Διάταξη ΕισΕφ Δυτ. Μακεδονίας 1/1993 ΠΧρ ΜΓ’-334).<br /> Στην προκείμενη υπόθεση, αναφορικά με τα – εκ των τεθέντων, συνολικά, προς διερεύνηση, με την εκδοθείσα, υπ’ αριθμ. ΒΜ 2425/2025, ΒΜ 2902/2025, ΒΜ 3056/2025, ΒΜ 3137/2025, BM 3243/2025, ΒΜ 3290/2025, ΒΜ 3314/2025, ΒΜ 3387/2025, ΒΜ 3433/2025, ΒΜ 3434/2025, ΒΜ 3477/2025, ΒΜ 3512/2025, ΒΜ 3556/2025, ΒΜ 3669/2025, ΒΜ 3716/2025, ΒΜ 3730/2025, ΒΜ 3765/2025, ΒΜ 3789α/2025, ΒΜ 3814/2025, ΒΜ 3839/2025, ΒΜ 59/2026, ΒΜ 97/2026, ΒΜ 121/2026, BM 214/2026, ΒΜ 249/2026, ΒΜ 309/2026, ΒΜ 340/2026, ΒΜ 380/2026, ΒΜ 415α/2026, ΒΜ 555/2026, ΒΜ 600/2026, ΒΜ 644/2026, ΒΜ 689/2026, ΒΜ 710α /2026 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών – θέματα, Α) της τυχόν ποινικής ευθύνης των Rotem Farkash, Merom Harpaz, Einat Semama, Δημητρίου ΞΥΠΤΕΡΑ, Ιωάννη ΖΟΥΜΠΗ, Ιωάννη ΜΠΟΛΙΑΡΗ, Σωτηρίου ΝΤΑΛΑ, Αιμιλίου ΚΟΣΜΙΔΗ, Κωνσταντίνου ΠΕΤΡΙΣΗ και τυχόν άλλων προσώπων, ως συμμετόχων, στην τέλεση των – εκ των καταγγελθεισών – ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες, κατά τα ανωτέρω, κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάσθηκαν οι κατηγορούμενοι, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΣ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννης ΛΑΒΡΑΝΟΣ, Β) της τυχόν τέλεσης, μεταξύ άλλων, εκ μέρους των ανωτέρω καταδικασθέντων κατηγορουμένων, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ και τυχόν τρίτων συμμετόχων αυτών, της αξιόποινης πράξης της κατασκοπείας, τουλάχιστον, με τη μορφή της απόπειρας (άρθρα 42 παρ. 1, 148 παρ. 1 του ΠΚ)], και Γ) της τυχόν τέλεσης, μεταξύ άλλων, εκ μέρους των κατηγορουμένων, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ και τυχόν τρίτων συμμετόχων αυτών, της αξιόποινης πράξης της παράνομης παραγωγής, προμήθειας προς χρήση, εισαγωγής, εξαγωγής, διακίνησης λογισμικών παρακολούθησης, με δυνατότητα υποκλοπής, καταγραφής και κάθε είδους άντληση περιεχομένου ή και δεδομένων επικοινωνίας (κίνησης και θέσης), με τα οποία μπορούν να τελεσθούν οι πράξεις του άρθρου 370 Α του ΠΚ (άρθρο 370 ΣΤ § 1 ΠΚ, όπως αυτό προστέθηκε, με το άρθρο 12 του Ν. 5002/2022 και ισχύει, από 09-12-2022), για το χρονικό διάστημα, από 09-12-2022 και εφεξής, ως προς τα οποία διαβιβάσθηκε, σε μας, κατ’ άρθρο 39 ΚΠΔ, η ανωτέρω δικαστική απόφαση – πρακτικά του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, μαζί με αντίγραφα της οικείας δικογραφίας, πρέπει να αναφερθούν τα ακόλουθα:<br /> Α) Επί του πρώτου, εκ των ανωτέρω, θέματος: Ανεξαρτήτως του ότι τα πραγματικά περιστατικά – στοιχεία, που διαλαμβάνονται, ως νέα, κατά την έννοια του άρθρου 43 § 6 ΚΠΔ, στην ανωτέρω εκδοθείσα απόφαση, επί των οποίων επιχειρείται η θεμελίωση της εν προκειμένω, κατά παραγγελία της εν λόγω απόφασης, ερευνητέας ποινικής ευθύνης των Rotem Farkash, Merom Harpaz, Einat Semama, Δημητρίου ΞΥΠΤΕΡΑ, Ιωάννη ΖΟΥΜΠΗ, Ιωάννη ΜΠΟΛΙΑΡΗ, Σωτηρίου ΝΤΑΛΑ, Αιμιλίου ΚΟΣΜΙΔΗ, Κωνσταντίνου ΠΕΤΡΙΣΗ και τυχόν άλλων προσώπων, ως συμμετόχων, στην τέλεση των – εκ των καταγγελθεισών – ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες, κατά τα ανωτέρω, κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάσθηκαν οι κατηγορούμενοι, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΣ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννης ΛΑΒΡΑΝΟΣ, κατά ρητή αναφορά του Δικαστή του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, στο σκεπτικό της ανωτέρω εκδοθείσας απόφασης (σελ. 1845 απόφασης και πρακτικών), φέρονται να προκύπτουν, από μαρτυρικές καταθέσεις, κυρίως, δημοσιογράφων, οι οποίοι, επικαλούμενοι δημοσιογραφικό απόρρητο, αρνήθηκαν να αποκαλύψουν τις πηγές τους, «χάριν της ακώλυτης ελευθερίας του τύπου», πλην όμως, κατά παράβαση των ρητών διατάξεων του άρθρου 224 του ΚΠΔ, εν προκειμένω, η προκαταρκτική εξέταση, που διενεργήθηκε, από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα ΖΗΣΗ, για την όλη υπόθεση των «υποκλοπών», στρεφόμενη, κατά παντός υπευθύνου, διέλαβε κάθε πιθανό εμπλεκόμενο, αυτουργό ή συμμέτοχο, στις ένδικες, αλλά και σε συναφείς, προς αυτές, πράξεις, καταλήγοντας στο συμπέρασμα, ότι προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις, για την κίνηση ποινικής δίωξης και παραπομπή στο Ακροατήριο, για τις ανωτέρω αναφερόμενες ένδικες πράξεις, μόνο των γνωστών τεσσάρων ιδιωτών, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ, νομίμων εκπροσώπων, διαχειριστών και ασκούντων πραγματικό έλεγχο των εταιριών “INTELLEXA” και “KRIKEL” και όχι κάθε τρίτου, σχετιζόμενου, με οποιοδήποτε έμμεσο τρόπο, με τις πιο πάνω εταιρείες. Χαρακτηριστική, μάλιστα, είναι η αναφορά – επισήμανση του ανωτέρω εισαγγελικού λειτουργού, στο από 07-01-2025 πόρισμα προκαταρκτικής εξέτασης, που συνέταξε (βλ. σελ. 27 αυτού): «.... Διερευνήθηκε δε η εμπλοκή πλείστων όσων ατόμων και εταιρειών από το αναρίθμητο υλικό της δικογραφίας, που αξιολογήθηκε ότι έχουν ουσιώδη σχέση με την υπόθεση….». Κατόπιν αυτών, τα πραγματικά περιστατικά – στοιχεία, που διαλαμβάνονται, ως νέα, κατά την έννοια του άρθρου 43 § 6 ΚΠΔ, στην ανωτέρω εκδοθείσα απόφαση, επί των οποίων επιχειρείται η θεμελίωση της εν προκειμένω, κατά παραγγελία της εν λόγω απόφασης, ερευνητέας ποινικής ευθύνης των Rotem Farkash, Merom Harpaz, Einat Semama, Δημητρίου ΞΥΠΤΕΡΑ, Ιωάννη ΖΟΥΜΠΗ, Ιωάννη ΜΠΟΛΙΑΡΗ, Σωτηρίου ΝΤΑΛΑ, Αιμιλίου ΚΟΣΜΙΔΗ, Κωνσταντίνου ΠΕΤΡΙΣΗ και τυχόν άλλων προσώπων, ως συμμετόχων, στην τέλεση των – εκ των καταγγελθεισών – ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες, κατά τα ανωτέρω, κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάσθηκαν οι κατηγορούμενοι, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΣ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννης ΛΑΒΡΑΝΟΣ, όπως η ιδιότητα του «συνιδρυτή της Cytrox και βασικού δημιουργού του κακόβουλου λογισμικού παρακολούθησης Predator» (Rotam Farkash) ή τα ονόματα και οι ιδιότητες, καθώς και οι συναφείς, προς τις ιδιότητες αυτές, δράσεις των υπαλλήλων, στελεχών, ακόμη και ανώτερων, διευθυντών, τεχνικών διευθυντών και γενικώς εργαζομένων, στις πιο πάνω εταιρείες ή και των συνεργαζομένων, με αυτές, τρίτων (Merom Harpaz, Einat Semama, Δημήτριος Ξυπτεράς, Ιωάννης Τουμπής, Ιωάννης Μπόλιαρης και Σωτήριος Ντάλας), ανεξάρτητα από το γεγονός, ότι η παραδοχή τους δεν καταδεικνύει, την κατάφαση της ερευνώμενης συμμετοχικής δράσης των ανωτέρω προσώπων, στη διάπραξη των προαναφερθέντων εγκλημάτων, αυτά, ως επί το πλείστον, ήταν στοιχεία, γνωστά, στον διενεργήσαντα την έρευνα, Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου (ενδεικτικά, βλ. σελ. 90, 91, 96, 253 επ. του από 25-07-2024 πορίσματος προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα ΖΗΣΗ). Δεν πρόκειται, δηλαδή, για νεότερα, ουσιώδη ή άγνωστα, στον κρίναντα εισαγγελικό λειτουργό, στοιχεία, από τα οποία, κατά την κρίση μας, να δικαιολογείται η ανάσυρση της δικογραφίας, από το αρχείο, κατά τα οριζόμενα στην διάταξη της παραγράφου 6 του άρθρου 43 του ΚΠΔ.<br /> Επιπλέον, ως προς τον Αιμίλιο ΚΟΣΜΙΔΗ και τον Κωνσταντίνο ΠΕΤΡΙΤΣΗ, το νεότερο από 07-01-2025 πόρισμα του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα ΖΗΣΗ, το οποίο ομοίως εγκρίθηκε και αυτό, από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, εκδόθηκε, μετά από δεύτερη νέα έρευνα, που διενεργήθηκε, κατόπιν νέων μηνύσεων θυμάτων του Predator και επίκλησης, εκ μέρους τους, νέων στοιχείων, προς απόδοση ποινικών ευθυνών, στον Αιμίλιο ΚΟΣΜΙΔΗ και σε κάθε υπεύθυνο και για άλλες αξιόποινες πράξεις, πλην των ενδίκων, όπως αυτή της κατασκοπείας κλπ, καθώς και για άλλους συμμετόχους, στις ένδικες πράξεις. Ως προς δε τον Αιμίλιο ΚΟΣΜΙΔΗ, κρίθηκε, ότι αυτός τυγχάνει υπάλληλος «σούπερ – μάρκετ», ο οποίος δεν έχει ουδεμία σχέση με τα καταγγελλόμενα, αφού τρίτος έκανε χρήση της κάρτας και δη, την φόρτισε και έκανε τις δύο αγορές, ενώ καταθέτης του ποσού, είναι άγνωστο πρόσωπο, ούτε άλλωστε προέκυψε οποιαδήποτε σχέση του μηνυόμενου, με τις εταιρείες “INTELLEXA”, “KRIKEL”, κλπ, αλλά ούτε και κάποια σχέση αυτού, με οποιοδήποτε πρόσωπο στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.) ή το Κέντρο Τεχνολογικής Υποστήριξης, Ανάπτυξης και Καινοτοµίας (ΚΕ.Τ.Υ.Α.Κ.) της Ε.Υ.Π. Απέναντι σ’ αυτήν, την σαφή και κατηγορηματική απόφανση του πορίσματος του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα ΖΗΣΗ, ο Δικαστής του δικάσαντος Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, αντί νέου πράγματι στοιχείου, που θα έπρεπε, κατά την Ποινική Δικονομία, να προκύπτει και να αναδεικνύεται, με σαφήνεια, από την ακροαματική διαδικασία και μάλιστα, τέτοιου, από το οποίο να δικαιολογείται η ανάσυρση της αρχειοθετηθείσας δικογραφίας προκαταρκτικής εξέτασης, από το αρχείο, προβάλλει την - επί τη βάσει ασθενέστατων ενδείξεων και υπονοιών, ανάγκη, κατά την κρίση και την υπόδειξη και παραγγελία του - να διενεργηθεί και άλλη - τρίτη - έρευνα, με σκοπό την τυχόν ανεύρεση νέων ουσιωδών στοιχείων. Και μόνη, δε, η παραδοχή του ανωτέρω Δικαστή του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ότι απαιτείται και άλλη, νέα έρευνα, για την εξακρίβωση τυχόν συμμετοχικής δράσης του Αιμιλίου ΚΟΣΜΙΔΗ, αλλά και τυχόν λοιπών τρίτων προσώπων, στις ένδικες αξιόποινες πράξεις, αναδεικνύει, εμφατικά, το γεγονός, ότι, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, δεν προέκυψαν νεότερα ουσιώδη στοιχεία, ανατρεπτικά του συμπεράσματος του εκδοθέντος εισαγγελικού πορίσματος, η δε συνεχής εμπλοκή της Δικαιοσύνης, σε έναν ατέρμονα κύκλο πανομοιότυπων ερευνών, χωρίς ουσιαστικό λόγο, παρακωλύει και καθυστερεί την απονομή της. Επιπλέον, πρέπει να αναφερθεί, ότι τα πραγματικά περιστατικά – στοιχεία, που πράγματι προέκυψαν, κατά την ακροαματική διαδικασία, ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, από την ενώπιον αυτού ένορκη κατάθεση του Αιμίλιου ΚΟΣΜΙΔΗ και το με ημερομηνία 22-01-2026 έγγραφο – απάντηση της «Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος», σε σχετικό ερώτημα του ανωτέρω Δικαστηρίου και συγκεκριμένα, το γεγονός, ότι η επίμαχη, υπ’ αριθμ. 5162 9700 9329 1513 – εκδοθείσα, επ’ ονόματι του Αιμίλιου ΚΟΣΜΙΔΗ του Γεωργίου (ΑΦΜ: 046969860) - προπληρωμένη κάρτα, «Cosmote Mastercard Prepaid» της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, εκδόθηκε, την 02-06-2020, καθώς και το γεγονός, ότι ο κάτοχος της κάρτας αυτής την χρησιμοποίησε, για την πληρωμή πλήθους συναλλαγών, συνολικού ύψους 3.367,65 € (βλ. την υπ’ αριθμ. πρωτ. 119/22-01-2026 σχετική έγγραφη απάντηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε., επί του από 29-12-2025 ερωτήματος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, σε εκτέλεση της υπ’ αριθμ. BM 3839/2025 προπαρασκευαστικής απόφασης του δικάζοντος Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών), είναι μεν νεότερα πραγματικά περιστατικά, πλην όμως, από τη συνεκτίμηση και συναξιολόγηση αυτών, εξακολουθεί να παραμένει, αδύνατη, η ταυτοποίηση του προσώπου του παραμένοντος αγνώστου, κατόχου και χρήστη της ανωτέρω προπληρωμένης κάρτας, ενώ, στην εν λόγω ταυτοποίηση, ουδεμία θετική συμβολή δύναται να έχει η επίκληση της φιλικής σχέσης του Αιμίλιου ΚΟΣΜΙΔΗ, με τον Κωνσταντίνο ΠΕΤΡΙΤΣΗ, εργαζόμενο στο κατάστημα “COSMOTE” Αλίμου, απ’ όπου ο ίδιος είχε παραλάβει την ανωτέρω προπληρωμένη κάρτα, ο οποίος, κατά σχετική αναφορά του ίδιου, προς τον Κωνσταντίνο ΠΕΤΡΙΤΣΗ, φέρεται – χωρίς τούτο να έχει διαπιστωθεί, αποδεικτικώς - ότι «έκανε έναντι αμοιβής εξυπηρετήσεις για την Ε.Υ.Π» και ως εκ τούτου, κατά την κρίση μας, τα ανωτέρω δεν δικαιολογούν την επανεξέταση της υπόθεσης, κατ’ άρθρο 43 § 6 ΚΠΔ.<br /> Β) Επί του δεύτερου, εκ των ανωτέρω, θέματος: Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 148 § 1 του ΠΚ, «Όποιος παράνομα πετυχαίνει να περιέλθει στην κατοχή ή στη γνώση του κρατικό απόρρητο, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή», ενώ, κατά την παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου, «Αν ο υπαίτιος ενήργησε με σκοπό να χρησιμοποιήσει το κρατικό απόρρητο για να το διαβιβάσει σε άλλον ή να το ανακοινώσει δημόσια, με τρόπο που μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο στα συμφέροντα του κράτους, επιβάλλεται κάθειρξη έως δέκα έτη και αν η πράξη έγινε σε καιρό πολέμου, κάθειρξη.». Με την τελευταία αυτή διάταξη, τυποποιείται, αντικειμενικά, ως επιβαρυντική περίσταση του βασικού εγκλήματος της κατασκοπείας, η «προδοτική» κατασκοπεία. Σύμφωνα, δε, με τη διάταξη του άρθρου 149 του ΠΚ, «Κρατικό απόρρητο κατά την έννοια των άρθρων 146 έως 148 είναι ένα γεγονός, αντικείμενο ή πληροφορία, η πρόσβαση στα οποία είναι δυνατή σε ένα προσδιορισμένο κύκλο προσώπων και που χαρακτηρίζονται ως μυστικά για να αποφευχθεί ο κίνδυνος προσβολής της εδαφικής ακεραιότητας, της αμυντικής ικανότητας, των διεθνών σχέσεων ή των οικονομικών συμφερόντων του ελληνικού κράτους και της διεθνούς ειρήνης.». Στοιχεία του εγκλήματος, είναι: α) Η στόχευση και η επιτυχία του δράστη, να λάβει, παράνομα, στην κατοχή ή τη γνώση του, κρατικό απόρρητο. Κατάσκοπος, δηλαδή, είναι αυτός, που κατορθώνει να περιέλθει στην κατοχή ή γνώση του τέτοιο κρατικό απόρρητο. Ενεργητικό υποκείμενο του εγκλήματος, μπορεί να είναι οποιοσδήποτε (ημεδαπός ή αλλοδαπός, ιδιώτης ή υπάλληλος). Η κατοχή του κρατικού απορρήτου αναφέρεται στην απόκτηση του σώματος αυτού, η δε γνώση στην απόκτηση του πνευματικού περιεχομένου του. Ο τρόπος της γνώσης είναι αδιάφορος. Μπορεί να είναι και απαγορευμένη πράξη, λ.χ. με κλοπή, υπεξαγωγή εγγράφων, διάρρηξη, φωτογράφηση, υπεξαίρεση κ.λπ., δηλαδή, απαιτείται η πρωτοβουλία ή η ενεργητική συμπεριφορά του δράστη, από δική του αυτόνομη δραστηριότητα ή με σύμπραξη με τον κάτοχο ή γνώστη του απορρήτου και δεν αρκεί η συμπτωματική ή τυχαία γνώση (ΑΠ 1109/2023, ΑΠ 1089/2019, ΑΠ 1249/2017, ΣυμβΠλημ Αθηνών 1016/2001 ΠΧρ ΝΑ’-557, Μπουρόπουλος Β άρθρ. 148, σ. 118). Παράνομη, είναι η ενέργεια ή παράλειψη του δράστη, όταν δεν συναντά, στο σκοπό της, την ικανοποίηση μια αναγκαιότητας του ίδιου του κράτους. β) Δόλος του δράστη, συνιστάμενος στην γνώση της παράνομης απόκτησης της κατοχής ή της γνώσης του κρατικού απορρήτου, με τη συνείδηση, ότι πρόκειται για απόρρητο, κατά την έννοια του άρθρου 149 ΠΚ, αρκεί, δε, και ενδεχόμενος δόλος. Είναι αδιάφορο, δε, για το έγκλημα της παρούσας παραγράφου, σε ποιό σκοπό αποβλέπει ο δράστης, δεν απαιτείται, δηλαδή, σκοπός βλάβης (ΑιτΕκθ 1933 προϊσχ. ΠΚ, σελ. 238, σημ. 4, ΑΠ 1249/2017), ούτε απαιτείται και ο σκοπός περαιτέρω διαβίβασης ή ανακοίνωσης των απορρήτων, οπότε θα πρόκειται για «προδοτική» κατασκοπεία του άρθρου 148 § 2 του ΠΚ. Το έγκλημα τελειώνεται, μόλις ο δράστης κατορθώσει να περιέλθουν στην κατοχή του ή τη γνώση του τα μυστικά του άρθρου 149 ΠΚ και νοείται απόπειρα του εν λόγω εγκλήματος, αν δεν επιτύχει τούτο, αρχή δε εκτελέσεως, αποτελεί κάθε πράξη, με την οποία ο υπαίτιος τίθεται σε θέση να αποκτήσει το μυστικό (Γάφος ΠΧρ Ε’-61). Για τη θεμελίωση της επιβαρυντικής περιστάσεως της παρ. 2 του άρθρου 148 ΠΚ (: «προδοτική» κατασκοπεία), πρέπει ο δράστης του βασικού εγκλήματος της κατασκοπείας του άρθρου 148 § 1 ΠΚ να ενήργησε, με σκοπό να χρησιμοποιήσει το κρατικό απόρρητο, για να διαβιβάσει αυτό σε άλλον ή να τα ανακοινώσει δημόσια, με τρόπο που μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο στα συμφέροντα του κράτους. Ο σκοπός εντάσσεται στην έννοια της υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης και πρέπει να υπάρχει, προ της αποπεράτωσης της πράξης, δηλαδή κατά τη στιγμή της τέλεσής της. Για τη στοιχειοθέτηση του εν λόγω αδικήματος, αρκεί, πάντως, ο σκοπός και δεν απαιτείται να γίνει και πραγματική διαβίβαση ή ανακοίνωση. Η περαιτέρω ανακοίνωση ή διαβίβαση μπορεί να προορίζεται να γίνει σε ξένη κυβέρνηση, πράκτορά της, προξενείο, κ.λ.π. (ΣυμβΕφΑθ 2400/1998). Ως κρατικό (στρατιωτικό ή διπλωματικό) απόρρητο, νοείται η κατάσταση μυστικότητας μιας πληροφορίας, ενός γεγονότος ή ενός αντικειμένου, τα οποία, λόγω της ειδικής τους φύσης και της ιδιαίτερης σημασίας, που έχουν, για το ίδιο το κράτος, δεν πρέπει να καταστούν γνωστά σε πρόσωπα εκτός ορισμένου κύκλου. Κρίσιμο στοιχείο, για να χαρακτηρισθεί μία πληροφορία, ως απόρρητη, είναι η περιορισμένη προσβασιμότητα, σε αυτή, δηλαδή το να είναι προσβάσιμη, σε έναν εκ των προτέρων προσδιορισμένο κύκλο προσώπων, βάσει διατάξεως νόμου, εσωτερικού κανονισμού υπηρεσίας, κ.λ.π. Το μυστικό θα πρέπει να ανάγεται στη διεθνή θέση της Πολιτείας, από στρατιωτική και πολιτική άποψη και να σχετίζεται -μεταξύ άλλων - με τη διατήρηση, ακεραίας, της αμυντικής και εν γένει αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας. Επομένως, για να στοιχειοθετηθεί η έννοια του κρατικού απορρήτου, απαιτείται η σωρευτική συνδρομή δύο στοιχείων και ειδικότερα, ενός υποκειμενικού, συνιστάμενου στη θέληση της Κυβέρνησης να περιορισθεί η γνώση του, και ενός αντικειμενικού, δηλαδή, του πραγματικού περιορισμού της γνώσης του (ΑΠ 1089/2019, ΑΠ 1249/2017, ΑΠ 1535/2008, πρόταση Εισαγγελέως Σ. Παππά σε ΣυμβΠλημΑθ 4126/2013, ΣυμβΠλημΑθ 1016/2001, Α. Μπουρόπουλος, ΕρμΠΚ τ. Β’ άρθρο 146, Η. Γάφος, Παραβίαση μυστικών της Πολιτείας ΠΧρ Ε’-57, Μιχαήλ Μαργαρίτης / Άντα Μαργαρίτη, Ερμηνεία Ποινικού Κώδικα, έκδ. 2020, άρθρο 149 αρ. 5).<br /> Το αδίκημα της «προδοτικής» κατασκοπείας του άρθρου 148 § 2 ΠΚ αποτελεί έγκλημα δυνητικής διακινδύνευσης, αφού, στην αντικειμενική του υπόσταση, τυποποιείται μία δυνατότητα επέλευσης του κινδύνου και συγκεκριμένα, η διακινδύνευση των συμφερόντων του κράτους. Στην περίπτωση αυτή, προστατευόμενο έννομο αγαθό, είναι η εξωτερική ασφάλεια και υπόσταση του Κράτους, δηλαδή, αυτή καθ’ εαυτή, η ύπαρξή του στο διεθνές πεδίο και στερέωμα. Ο δράστης της προδοτικής κατασκοπείας δεν χρειάζεται να παραδώσει κρατικό απόρρητο σε τρίτο, αλλά αρκεί να το αποκτήσει ο ίδιος παράνομα, έχοντας το σκοπό, χωρίς όμως να απαιτείται και να τον πραγματοποιήσει, να το παραδώσει σε τρίτο («διαβιβάσει σε άλλον») ή να το καταστήσει γνωστό, σε αόριστο αριθμό προσώπων («ανακοινώσει δημόσια»), με τρόπο, που μπορεί να θέσει εν κινδύνω τα συμφέροντα του κράτους (ΑΠ 1249/2017, ΑΠ 1089/2019, ΑΠ 1249/2017, ΑΠ 1535/2008).<br /> Κατά τη διάταξη του άρθρου 42 του ισχύσαντος, από 1-7-2019, νέου ΠΚ, «1. Όποιος, έχοντας αποφασίσει να τελέσει έγκλημα, αρχίζει να εκτελεί την περιγραφόμενη στο νόμο αξιόποινη πράξη, τιμωρείται, αν το έγκλημα δεν ολοκληρώθηκε, με μειωμένη ποινή (άρθρο 83). 2. Το δικαστήριο μπορεί να κρίνει ατιμώρητη την απόπειρα πλημμελήματος για το οποίο ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης όχι ανώτερη από ένα έτος ή μόνο χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας, εκτιμώντας όλες τις περιστάσεις τέλεσης του εγκλήματος. 3. Αν ο υπαίτιος απόπειρας ενός εγκλήματος που τιμωρείται βαρύτερα όταν έχει ορισμένο αποτέλεσμα (άρθρο 29), προκαλέσει με υπαιτιότητά του το αποτέλεσμα αυτό, τιμωρείται με την ποινή του εκ του αποτελέσματος διακρινόμενου εγκλήματος μειωμένη στο μέτρο του άρθρου 83, εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα κατ’ άλλη διάταξη.». Η αλλαγή της διατύπωσης στην παράγραφο 1 του άρθρου 42 ΠΚ, από «επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης», με τη φράση «αρχίζει να εκτελεί την περιγραφόμενη στο νόμο αξιόποινη πράξη», που έγινε με το άρθρο 42 του ισχύσαντος, από 1-7-2019, νέου ΠΚ, στοχεύει, όπως αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση του Ν. 4619/2019 (νέου Ποινικού Κώδικα), στο σαφέστερο προσδιορισμό του περιεχομένου της αρχής εκτέλεσης του εγκλήματος, ώστε να είναι πλέον σαφές, ότι το έγκλημα μπορεί να θεωρηθεί, ότι βρίσκεται σε απόπειρα, μόνο όταν έχει πραγματωθεί ένα τμήμα της αντικειμενικής του υπόστασης. Επομένως, μεταξύ της προγενέστερης διατύπωσης (του προϊσχύσαντος ΠΚ) και της ήδη ισχύουσας (του ισχύοντος ΠΚ), δεν υπάρχει ουσιώδης μεταβολή, από την διαφορετική περιγραφή του ίδιου ουσιαστικά πράγματος, δηλαδή της αρχής εκτέλεσης στην απόπειρα, που είναι η πράξη, με την οποία αρχίζει η πραγμάτωση της αντικειμενικής, υπόστασης του εγκλήματος, καθώς και εκείνη η ενέργεια, που τελεί σε τέτοια συνάφεια και οργανικό δεσμό με την πράξη, ώστε θεωρείται, κατά την κοινή αντίληψη, τμήμα αυτής, που αμέσως οδηγεί στην πράξη, αν δεν ανακοπεί (ΑΠ 31/2022, ΑΠ 1288/2020). Στις περιπτώσεις εκείνων των εγκλημάτων, που ο ακριβής τρόπος τέλεσης δεν περιγράφεται στον νόμο, αναλυτικά, νοείται, ότι ο δράστης αρχίζει να εκτελεί την περιγραφόμενη στον νόμο πράξη, όταν εξαπολύσει, κατά του εννόμου αγαθού, την ενέργεια, η οποία, κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, είναι ικανή να επιφέρει την αξιόποινη βλάβη, αν δεν ανακοπεί από άλλη πράξη του ιδίου ή τρίτου ή από επιγενόμενο τυχαίο γεγονός (βλ. αιτιολογική έκθεση του Ν. 4619/2019, υπό το άρθρο 42, ΑΠ 819/2022, ΑΠ 442/2021).<br /> Εν προκειμένω, κατά τη διάρκεια των προκαταρκτικών εξετάσεων, που διενήργησε ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αχιλλέας ΖΗΣΗΣ, παρότι ερευνήθηκε, επισταμένως, μεταξύ άλλων και η τυχόν διάπραξη του εγκλήματος της κατασκοπείας (βλ. σελ. 276 – 280 και 21 – 25, αντίστοιχα, των, από 25-07-2024 και 07-01-2025, εκδοθέντων πορισμάτων προκαταρκτικής εξέτασης του ανωτέρω Εισαγγελέως), δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του ΠΚ), ύπαρξη κρατικού απορρήτου, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ (βλ. ιδίως ΑΠ 1249/2017, ΑΠ 1109/2023). Επί του ζητήματος αυτού, το σκεπτικό της εκδοθείσας απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών πιθανολογεί, ανεπιβεβαίωτα, ότι, λόγω της ιδιότητας ορισμένων, εκ των στόχων του κατασκοπευτικού λογισμικού “PREDATOR”, όπως του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, κ. Μιχαήλ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ, του Υπουργού Εξωτερικών, κ. Νικολάου ΔΕΝΔΙΑ, του Αρχηγού Γ.Ε.ΕΘ.Α., Κωνσταντίνου ΦΛΩΡΟΥ, του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, κ. Μιχαήλ ΚΑΡΑΜΑΛΑΚΗ και άλλων Υπουργών, που χειρίζονταν καίρια χαρτοφυλάκια, με κρατικά απόρρητα και μυστικές πληροφορίες (κατά την έννοια του άρθρου 149 ΠΚ), η στόχευση των εν λόγω προσώπων, με το ανωτέρω κατασκοπευτικό λογισμικό, που είχε δυνατότητα απομακρυσμένης πρόσβασης στα αρχεία καταγραφής, σε συνδυασμό με την έκταση των δεδομένων, που μπορούσαν να αποσπασθούν, με τη χρήση του και με τους αποδέκτες των μηνυμάτων, που περιείχαν συνδέσμους επιμόλυνσης με το ανωτέρω κατασκοπευτικό λογισμικό, είχε, ως αποτέλεσμα, την τετελεσμένη ή εν αποπείρα περιέλευση στην κατοχή ή στη γνώση των καταδικασθέντων, ως χρηστών του εν λόγω λογισμικού, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN, Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ και τυχόν τρίτων συμμετόχων τους, των θεωρούμενων, επισφαλώς, ως κρατικών απορρήτων, κατά την έννοια του άρθρου 149 ΠΚ, στοιχείων και τυχόν εγγράφων, που θεωρούνταν πιθανό, ότι περιέχονταν στις συσκευές κινητών τηλεφώνων των ανωτέρω σημαντικών Ελλήνων αξιωματούχων, από μόνο το γεγονός, ότι αυτά, επισφαλώς και υποθετικά, θεωρούνταν, ως περιεχόμενα, στις συσκευές κινητών τηλεφώνων των ανωτέρω προσώπων, χωρίς ποτέ, αυτά (τα ανωτέρω στοιχεία και έγγραφα) να ανιχνευθούν και να εξετασθούν, ώστε να διαπιστωθεί, αν πράγματι επρόκειτο για κρατικά απόρρητα, κατά την προαναλυθείσα έννοια.<br /> Επί του ίδιου ζητήματος, το σκεπτικό της εκδοθείσας απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, προς στήριξη της θέσης του, για τη διερεύνηση τυχόν τέλεσης του εγκλήματος της κατασκοπείας, τετελεσμένης ή σε απόπειρα (άρθρα 42 § 1, 148 του ΠΚ), επικαλείται τον ενώπιον αυτού, ισχυρισμό του Χρήστου ΣΠΙΡΤΖΗ, πρώην Υπουργού και ήδη, παραστάντος προς υποστήριξη της κατηγορίας, κατά την εξέτασή του, επ’ ακροατηρίω, ότι διατηρούσε στη συσκευή κινητού τηλεφώνου του, τα από 08-07-2016, 08-07-2016 και 17-10-2016, τρία (3) μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (emails), των οποίων εκτυπώσεις παρέδωσε ο ίδιος, επ’ ακροατηρίω, κατά την ανωτέρω εξέτασή του και ακολούθως, αυτά εισφέρθηκαν στα αναγνωστέα έγγραφα, τα οποία απευθύνονταν, μεταξύ άλλων και στον Χρήστο ΣΠΙΡΤΖΗ και αφορούσαν, α) τις διαπραγματεύσεις, για την μεταβολή του νομικού καθεστώτος, σε σχέση με την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), β) την αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος στήριξης της Ελλάδας, από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), και γ) τηλεγράφημα της Ελληνικής Πρεσβείας στο Άμπου Ντάμπι, αναφορικά με την εγκαθίδρυση νέας γραμμής αεροπορικής σύνδεσης Ντουμπάι – Νέα Υόρκη μέσω Αθήνας και τα οποία μπορούσαν να υποκλαπούν, κατά την επιχειρηθείσα επίθεση του κατασκοπευτικού λογισμικού “PREDATOR”, στη συσκευή κινητού τηλεφώνου του. Επί του προκείμενου επιχειρήματος της εκδοθείσας απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, πρέπει να αναφερθεί, ότι, ανεξαρτήτως του μη προκύπτοντος και μη επιβεβαιούμενου, από οποιοδήποτε στοιχείο, χαρακτήρα των ανωτέρω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ως κρατικών απορρήτων, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ [αυτά αποστέλλονταν σε διάφορους παραλήπτες, με κοινό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (email), χωρίς οιαδήποτε ένδειξη, περί της διαβάθμισής τους, ως απορρήτων], ακόμη κι αν αυτά, πράγματι, κατά το περιεχόμενό τους, θεωρηθούν, ως κρατικά απόρρητα, κατά την ανωτέρω έννοια, εν προκειμένω, η ύπαρξή τους, στη συσκευή κινητού τηλεφώνου του Χρήστου ΣΠΙΡΤΖΗ, δεν επιβεβαιώθηκε, στο πλαίσιο κατάλληλης σχετικής έρευνας, στην εν λόγω τηλεφωνική συσκευή, διενεργηθείσας, αμέσως μετά την απόπειρα υποκλοπής στοιχείων και εγγράφων, από αυτήν (την ανωτέρω συσκευή), με τη χρήση του κατασκοπευτικού λογισμικού “PREDATOR”, που έλαβε χώρα την 15-11-2021 και 19-11-2021, ώστε να είναι εξακριβωμένη και βέβαιη, η απόπειρα περιέλευσης στην κατοχή ή στη γνώση του δράστη, των σχετικών κρατικών απορρήτων, που φέρονται, ότι περιέχονταν στην ανωτέρω συσκευή, αλλά, απλώς, προς απόδειξη του σχετικού ισχυρισμού του, ο Χρήστος ΣΠΙΡΤΖΗΣ, εκτύπωσε και παρέδωσε, επ’ ακροατηρίω, την 26-01-2026, τα ανωτέρω μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (emails), χωρίς ποτέ, προηγουμένως, να έχει επιβεβαιωθεί η ύπαρξή τους, οποτεδήποτε, στην ανωτέρω συσκευή και κατά συνέπεια, η διακινδύνευση αυτών, υποτιθέμενων, ως κρατικών απορρήτων, κατά την επίθεση, στην εν λόγω συσκευή τηλεφώνου, του κατασκοπευτικού λογισμικού “PREDATOR”, την 15-11-2021 και 19-11-2021. Άλλωστε, είναι σε όλους γνωστό, ότι η τυχόν διατήρηση μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (emails), στην οικεία θυρίδα μίας συσκευής (π.χ. ηλεκτρονικού υπολογιστή) και η διαγραφή του ίδιου μηνύματος, που λαμβάνεται και από άλλη συσκευή (π.χ. κινητό τηλέφωνο), στην τελευταία, δεν επιφέρει τη διαγραφή του ηλεκτρονικού μηνύματος και από την πρώτη συσκευή (ηλεκτρονικό υπολογιστή), με συνέπεια τυχόν εκτύπωση του μηνύματος, από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, η οποία είναι δυνατή, να αδυνατεί να αποδείξει την ύπαρξη του μηνύματος αυτού και στη συσκευή κινητού τηλεφώνου, η οποία υπήρξε στόχος του κατασκοπευτικού λογισμικού.<br /> Εξάλλου, η διατήρηση εγγράφων και μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (emails), φερομένων, ως κρατικών απορρήτων, κατά την έννοια του άρθρου 149 ΠΚ, στο κινητό τηλέφωνο του Xρήστου ΣΠΙΡΤΖΗ, μετά μάλιστα την απώλεια της ιδιότητός του ως Υπουργού, εξ ορισμού, αποκλείει τον χαρακτήρα τους, ως μυστικών ή κρατικών απορρήτων. Ακόμη δε και αν ήθελε υποτεθεί, ότι δεν την αποκλείει, θέτει εκποδών, κατά τρόπο μάλιστα αδιαμφισβήτητο, κάθε επιδίωξη τρίτου, να αποκτήσει γνώση αυτών. Περαιτέρω, οι ιδιότητες των θυμάτων του “PREDATOR”, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται άτομα, όπως ο Μένανδρος (Μένιος) ΦΟΥΡΘΙΩΤΗΣ ή ο Λάκης ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ, που επ’ ουδενί δεν θα μπορούσαν να αποτελούν στόχο κατασκόπων, οδηγούν στην ασφαλή εκτίμηση, ότι, ακόμη και αν κάποιο εξ αυτών των θυμάτων διατηρούσε στο κινητό του τηλέφωνο κρατικά μυστικά, κατά την έννοια του νόμου, πράγμα που ουδόλως αποδείχθηκε, όπως προαναφέρθηκε, τυχόν γνώση αυτών, εκ μέρους τρίτων, θα ήταν τυχαία και συμπτωματική. Έτσι, όμως, κατά τα προαναφερθέντα, δεν στοιχειοθετείται η αξιόποινη πράξη της κατασκοπείας. Για τους προφανείς αυτούς λόγους, τα πορίσματα, ιδίως δε το από 07-01-2025 νέο πόρισμα του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα ΖΗΣΗ κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι το αποδεικτικό υλικό που συγκεντρώθηκε από την προκαταρκτική εξέταση, δεν μπορεί να υπαχθεί σε καμία από τις διατάξεις των άρθρων 146, 148 και 149 του ΠΚ, σε βάρος των κατηγορουμένων κλπ. (σελ. 22 επ. του ως άνω πορίσματος) Η ακροαματική δε διαδικασία κανένα νεότερο στοιχείο δεν εισέφερε, που να δικαιολογεί την ανάσυρση της σχετικής δικογραφίας, από το αρχείο.<br /> Γ) Επί του τρίτου, εκ των ανωτέρω, θέματος: Ανεξαρτήτως του ότι τα πραγματικά περιστατικά – στοιχεία, που διαλαμβάνονται, ως νέα, κατά την έννοια του άρθρου 43 § 6 ΚΠΔ, στην ανωτέρω εκδοθείσα απόφαση, επί των οποίων επιχειρείται η θεμελίωση της εν προκειμένω, κατά παραγγελία της εν λόγω απόφασης, ερευνητέας ποινικής ευθύνης των καταδικασθέντων κατηγορουμένων, Φέλιξ ΜΠΙΤΖΙΟΥ, Sara Aleksandra HAMOU, Tal Jonathan DILIAN και Ιωάννη ΛΑΒΡΑΝΟΥ και τυχόν τρίτων συμμετόχων, στην τέλεση της αξιόποινης πράξης της παραγωγής, προμήθειας προς χρήση, εισαγωγής, εξαγωγής, κατοχής, διανομής ή με άλλο τρόπο διακίνησης λογισμικών ή συσκευών παρακολούθησης, με δυνατότητα υποκλοπής, καταγραφής και κάθε είδους άντλησης περιεχομένου ή και δεδομένων επικοινωνίας (κίνησης και θέσης), με τα οποία μπορούν να τελεσθούν οι πράξεις του άρθρου 370Α (άρθρο 370ΣΤ § 1 του ΠΚ), για το χρονικό διάστημα μετά την 09-12-2022, οπότε θεσπίσθηκε το εν λόγω ποινικό αδίκημα, εισαχθέν, με το άρθρο 12 του Ν. 5002/2022, ισχύοντος, από 09-12-2022, κατά ρητή αναφορά του Δικαστή του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, στο σκεπτικό της ανωτέρω εκδοθείσας απόφασης (σελ. 1928 επ. απόφασης και πρακτικών), φέρονται να προκύπτουν, από τη μαρτυρική κατάθεση του Παναγιώτη ΚΟΥΤΣΙΟΥ, εν προκειμένω, όπως ήδη καταδείχθηκε, η προκαταρκτική εξέταση, που διενεργήθηκε, από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα ΖΗΣΗ, για την όλη υπόθεση των «υποκλοπών», στρεφόμενη, κατά παντός υπευθύνου, για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα, διωκόμενο αυτεπαγγέλτως ή κατ’ έγκληση (υπό τον όρο της υποβολής, γι’ αυτό, εκ μέρους των παθόντων, της δέουσας έγκλησης), η οποία περαιώθηκε, με την έκδοση των, από 25-07-2024 και 07-01-2025, πορισμάτων προκαταρκτικής εξέτασης του ανωτέρω Εισαγγελέως, προέβη στη διερεύνηση, μεταξύ άλλων και της ανωτέρω, ισχύουσας, τότε, πράξης – παράβασης του άρθρου 370ΣΤ §1 του ΠΚ, για το διάστημα, από 09-12-2022 και εφεξής, παραλείποντας τη σχετική παραγγελία, προς άσκηση ποινικής δίωξης, γι’ αυτήν. Πράγματι, ο ανωτέρω, διενεργήσας την έρευνα, Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αχιλλέας ΖΗΣΗΣ, έλαβε τη σχετική εντολή της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, τον Οκτώβριο του έτους 2023, παρέδωσε, δε, το αρχικό πόρισμά του, τον Ιούλιο του 2024, ενώ διενήργησε και νέα, περαιτέρω έρευνα, τον Ιανουάριο 2025, μετά την υποβολή νέων μηνύσεων θυμάτων του λογισμικού “PREDATOR”, οπότε και παρέδωσε δεύτερο νέο πόρισμα, η δε έρευνά του αυτή, εν συνόλω, αναφερόταν στη διαπίστωση κάθε συναφούς με το θέμα των υποκλοπών αξιόποινης πράξης. Κατ’ αυτή την έρευνα, εξαιρουμένων των εξαγωγών κατόπιν αδείας των εταιρειών “INTELLEXA” και “KRIKEL”, στις οποίες γίνεται αναλυτική αναφορά στο από 25/7/2024 πόρισμά του, δεν προέκυψαν καθόλου ενδείξεις συγκεκριμένων πράξεων προμήθειας προς χρήση, εισαγωγής, εξαγωγής, κατοχής, διανομής, διακίνησης κλπ λογισμικού ή συσκευών παρακολούθησης εκ μέρους της “INTELLEXA”, ακόμα κι αν ήθελε γίνει δεκτό, ότι η εν λόγω εταιρεία συνέχιζε να δραστηριοποιείται εμπορικά στην Ελλάδα, μετά την 09-12-2022 και κατά τα έτη 2023 και 2024. Επομένως, από μόνη της, η εκτίμηση, από το δικάσαν Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, της σχετικής αναφοράς του Παναγιώτη ΚΟΥΤΣΙΟΥ, επ’ ακροατηρίω, ως αφορώσας τη δήθεν συνέχιση της κρίσιμης δραστηριότητας της εταιρίας “INTELLEXA” και μετά την 09-12-2022 (: προμήθεια προς χρήση, εισαγωγή, εξαγωγή, κατοχή, διανομή, διακίνηση κλπ λογισμικού ή συσκευών παρακολούθησης), χωρίς την εισφορά και άλλων συγκεκριμένων στοιχείων στην ακροαματική διαδικασία, από την οποία να προκύπτει η ανωτέρω δραστηριότητα, δεν συνιστά νεότερο στοιχείο, κατά την έννοια του άρθρου 43 § 6 του ΚΠΔ, τέτοιο, που, κατά την κρίση μας, να δικαιολογεί την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο και την επανεξέταση της αρχειοθετηθείσας υπόθεσης. Μάλιστα, πρέπει να επισημανθεί, ότι ο εξετασθείς, ως μάρτυρας, επ’ ακροατηρίω, Παναγιώτης ΚΟΥΤΣΙΟΣ, με την ένορκη κατάθεσή του, κατέστησε σαφές, ότι ο ίδιος εργάσθηκε στην εταιρία “INTELLEXA”, στις εγκαταστάσεις αυτής, στο Ελληνικό Αττικής, από τον μήνα Απρίλιο του έτους 2021, έως τον μήνα Μάϊο του έτους 2022, ως μηχανικός πωλήσεων ενός συστήματος “BIG DATA ANALYSIS”, το οποίο είχε τη δυνατότητα να συλλέγει πολλά και μεγάλου όγκου δεδομένα, από διαφορετικές πηγές και να πραγματοποιεί ανάλυση, επί αυτών. Ο ίδιος, ως μηχανικός πωλήσεων του συγκεκριμένου συστήματος, ήταν αρμόδιος, για την παροχή βοήθειας στους πωλητές της εταιρίας “INTELLEXA”, επί της πραγματοποίησης καλών παρουσιάσεων αυτού (του συστήματος) και την επίλυση κάθε τεχνικού θέματος του εν λόγω προωθούμενου προϊόντος – συστήματος, σε ενδιαφερόμενους πελάτες, που ήταν αποκλειστικά, κυβερνητικές υπηρεσίες, αγνοούσε, δε, οτιδήποτε, σχετικά με την - εκ μέρους της εργοδότριάς του εταιρίας – ερευνώμενη, εμπορία και διακίνηση κατασκοπευτικού λογισμικού παρακολούθησης. Μετά την αποχώρησή του, από την εταιρία “INTELLEXA”, προσλήφθηκε στην εταιρία “ALGOSYSTEMS”, όπου παρέμεινε για ένα (1), περίπου, έτος και ακολούθως, προσλήφθηκε, από 01-05-2023 έως 31-03-2024, στην εταιρία “REMOTE GREECE”, η οποία ασχολούνταν με την εξ αποστάσεως παροχή υπηρεσιών, προς την εταιρία “INTELLEXA”, αναφορικά με το διατιθέμενο, από την τελευταία, σύστημα “BIG DATA ANALYSIS”, εξακολουθώντας να αγνοεί οτιδήποτε, σχετικά με την - εκ μέρους της εταιρίας “INTELLEXA” – ερευνώμενη, εμπορία και διακίνηση κατασκοπευτικού λογισμικού παρακολούθησης, οποιαδήποτε, δε, αναφορά αυτού (του Παναγιώτη ΚΟΥΤΣΙΟΥ), επ’ ακροατηρίω, που εκτιμήθηκε, από το δικάσαν Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, ως επιβεβαιώνουσα τη συνέχιση της εμπορικής δραστηριότητας της εταιρίας “INTELLEXA”, μετά την 09-12-2022, δεν αφορούσε τη εμπορία και διακίνηση οποιουδήποτε κατασκοπευτικού λογισμικού παρακολούθησης, αλλά του συστήματος “BIG DATA ANALYSIS”, το οποίο είχε τη δυνατότητα να συλλέγει πολλά και μεγάλου όγκου δεδομένα, από διαφορετικές πηγές και να πραγματοποιεί ανάλυση, επί αυτών, στο οποίο ο ίδιος (ο Παναγιώτης ΚΟΥΤΣΙΟΣ) αναφερόταν.<br /> Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, εν προκειμένω, δεν συντρέχει περίπτωση ανάσυρσης, από το Αρχείο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, και επανεξέτασης της σχετικής υπόθεσης της δικογραφίας προκαταρκτικής εξέτασης, επί της οποίας εκδόθηκαν τα, από 25-07-2024 και 07-01-2025, πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα ΖΗΣΗ, διότι τα στοιχεία, που εν προκειμένω εισφέρονται και των οποίων γίνεται επίκληση, δεν συνιστούν νέα στοιχεία, κατ’ άρθρο 43 § 6 ΚΠΔ, ικανά, κατά την κρίση μας, να δικαιολογήσουν την επανεξέταση της υπόθεσης, ενόψει του ότι η σχετική υπόθεση διερευνήθηκε πλήρως, όπως προκύπτει από το σύνολο των εξετασθέντων αποδεικτικών μέσων.<br /> Αθήνα, 27 Απριλίου 2026<br /> Κωνσταντίνος Β. Τζαβέλλας<br /> Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου

ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ! "Δεν ανασύρεται" από τον Άρειο Πάγο η υπόθεση των υποκλοπών...

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αποφάνθηκε ότι δεν πρέπει να ανασυρθεί από το αρχείο η υπόθεση των τηλεφωνικών υ...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ και η πραγματικότητα για την επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα...

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbbmxIccoXSgHyGfO9pC6d508hyphenhyphenXiLo562IeYTWT3mYymwDZHRIde82U8zLy-22Q6LgiDhuc82j4CsBVppwmclbV1kQj0GlZJ937nHmSmNPGZjS1MnLhRxvaMoybuNStd5WrEd7NyLX5SEr0gAvYqGMoHSiuh75uu9H8opUqTgEzlnlzrXpZ-Z/s1460/682700774_10163927118620782_8874382729566739536_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="820" data-original-width="1460" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbbmxIccoXSgHyGfO9pC6d508hyphenhyphenXiLo562IeYTWT3mYymwDZHRIde82U8zLy-22Q6LgiDhuc82j4CsBVppwmclbV1kQj0GlZJ937nHmSmNPGZjS1MnLhRxvaMoybuNStd5WrEd7NyLX5SEr0gAvYqGMoHSiuh75uu9H8opUqTgEzlnlzrXpZ-Z/s16000/682700774_10163927118620782_8874382729566739536_n.jpg" /></a><br /> <a href="https://www.facebook.com/GiannisMagriotis?__cft__[0]=AZazhSEbm6906vx4ACLLorx27b2FcROOpKYlM6kJ7ANEYoPWE_6H3H4vUouW8u97hWZzCVhFfxpRySWsmACuRW8VmxVXabUAUD-_heKglpgut7tVQWfXVHrfhgYLIjxnDjblmCeYEBhX-geH_E10rBfLpg4AjI9vKnwOmArAmDLamGN-WDRFOkYPz1KThXHwuwo&__tn__=-UC%2CP-R"><span style="color: red;"><b>ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ</b></span></a><br /> Συνοπτική αξιολόγηση της επίσκεψης Μακρόν στην Αθήνα: Η προπαγάνδα και η πραγματικότητα.<br /> 1. Η συμφωνία είναι απλή ανανέωση αυτής που είχε υπογραφεί το 2021.<br /> 2. Είναι σημαντική, αλλά όχι, όσο την προβάλλει η κυβέρνηση.<br /> 3. Δεν λειτουργεί αυτόματα, ούτε αν το ζητήσει ένα από τα δύο μέρη. Την ανάγκη ενεργοποίησης της αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής την αποφασίζουν από κοινού οι δύο χώρες, αν διαπιστωθεί εισβολή στην επικράτεια της μιας από τις δύο χώρες, δηλαδή εκεί όπου ασκεί κυριαρχία η χώρα, όχι σε δυνητικά κυριαρχικά δικαιώματα, όπως η ΑΟΖ.<br /> 4. Γιαυτό στην Κάσο, όταν οι τουρκικές φρεγάτες έφθασαν στα 300 μέτρα , έξω από τα έξι μίλια των χωρικών υδάτων της χώρας μας και, ακύρωσαν τις εργασίες για τις μελέτες του ιταλικού σκάφους, που είχε ναυλωθεί από τον ΑΔΜΗΕ, για πόντιση του καλωδίου Κύπρου-Κρήτης, μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, δεν ήρθαν γαλλικές φρεγάτες, ούτε φυσικά πήγαν ελληνικές, ούτε ζητήθηκε συνδρομή.<br /> 5. Τα περισσότερα από τα εννιά μνημόνια συνεργασίας έχουν υπογραφεί δύο και τρεις φορές, χωρίς ιδιαίτερη πρακτική αξία. <div><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCYUcWSyLLTKlsEInc-lK5AbAKOirgiK_HGmpR8ToKazL4lY9sxiQtgdVhQlCXtQ8-X4csKsZnLKuj8eod-S2CEtj2vHCkAI4hSbKdd4-0UCeD_CWfUiNi_tdsFhw07g0pPXKBmz7RegOmVOXk5VvXEXmucxzLUNSpGhli2DBYzX9So4AdZQR4/s1200/683574728_10163926305635782_3283252776488275988_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" data-original-height="750" data-original-width="1200" height="250" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCYUcWSyLLTKlsEInc-lK5AbAKOirgiK_HGmpR8ToKazL4lY9sxiQtgdVhQlCXtQ8-X4csKsZnLKuj8eod-S2CEtj2vHCkAI4hSbKdd4-0UCeD_CWfUiNi_tdsFhw07g0pPXKBmz7RegOmVOXk5VvXEXmucxzLUNSpGhli2DBYzX9So4AdZQR4/w400-h250/683574728_10163926305635782_3283252776488275988_n.jpg" width="400" /></a>Β). Η Μπελαρά, το επικοινωνιακο σκηνικό της κυβέρνησης<br /> 1. Η Μπελαρά έγινε το σκηνικό της προπαγάνδας του Μητσοτάκη και του Μακρόν.<br /> Η Μπελαρά, που πήγε στην Κύπρο, και καλώς πήγε, έδωσε τρεις μονάδες δημοσκοπικά στην κυβέρνηση, αποκρύπτοντας ουσιαστικά ότι πήγαν για να προστατέψουν τις βρετανικές βάσεις από τα drones της Χεζμπολάχ.<br /> 2. Όπως θυμάστε, στην Κύπρο επισκέφτηκαν την Μπελαρά από κοινού, Μητσοτάκης-Μακρόν-Χριστοδουλίδης και, για αρκετές ημέρες βλέπαμε τις εικόνες.<br /> 3. Η κυβέρνηση είχε πει ότι θα επιστρέψει στην Ελλάδα, όταν τελειώσει ο πόλεμος.<br /> Ο πόλεμος δεν τελείωσε, η Μπελαρά γύρισε στον ναύσταθμο, από σύμπτωση, την ημέρα που ήρθε ο Μακρόν.<br /> Έτσι ζήσαμε μια νέα επικοινωνιακή υπερπαραγωγή.<br /> Γ). Μια σημαντική σημείωση<br /> 1. Η Μπελαρά και τα f16, όπως και οι φρεγάτες των άλλων χωρών, δεν πήγαν με την ενεργοποίηση του άρθρου 42.7 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης της Λισαβόνας, που θα ήταν σημαντικό γιατί θα εξέφραζε την θεσμική συνολική υποστήριξη της ΕΕ, αλλά έγινε μέσα από τις διμερείς συμφωνίες της Κύπρου.<br /> Βέβαια, τόσο ο Μακρόν, όσο και ο Μητσοτάκης, στην κοινή συνέντευξη τύπου αναφέρθηκαν στο άρθρο 42.7 και το χαρακτήρισαν "μπετόν αρμέ". Ο Μακρόν μάλιστα την χαρακτήρισε πιο ισχυρή από το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ και ο Μητσοτάκης πρόσθεσε: Μπορεί να μην ενεργοποιήθηκε στην Κύπρο, αλλά η Ελλάδα και η Γαλλία είμασταν εκεί, όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.<br /> Βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα...<br /> Δ). Η Ελλάδα έχει υπογράψει συμφωνία διμερούς στρατιωτικής συνεργασίας και με τις ΗΠΑ.<br /> Η Γαλλία και οι ΗΠΑ έχουν διαφορετικές στρατηγικές για την περιοχή, έχουν όμως ένα κοινό: Πουλάνε και οι δύο ακριβά όπλα στην χώρα μας.<br /> Το είπε ο Μακρόν καθαρά στην συζήτηση με τον Μητσοτάκη στην Ρωμαϊκή αγορά:<br /> Ο Πρόεδρος Τράμπ, ο Πούτιν και ο Σι Τζι Πινκ, είναι κατά της ΕΕ, η ΕΕ πρέπει να αφυπνιστεί.<br /> Εντάξει η αναθεωρητική Τουρκία, σε ένα βαθμό το δικαιολογεί. Όμως οι βίαιες γεωπολιτικές εξελίξεις και συγκρούσεις θα ενταθούν, πόσο θα αντέξει το σχοινί;<br /> Επιτέλους, θα γίνει μια σοβαρή συζήτηση στην χώρα μας για αυτά τα σημαντικά θέματα, για να μην βρεθούμε μπροστά σε επικίνδυνα γεγονότα, για την χώρα μας;</div>

Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ και η πραγματικότητα για την επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ Συνοπτική αξιολόγηση της επίσκεψης Μακρόν στην Αθήνα: Η προπαγάνδα και η πραγματικότητα. 1. Η συμφωνία είναι απλή αναν...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...