
Τώρα που η κοινωνία λεηλατείται, τώρα που πολύ περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχει ανάγκη τα συνδικαλιστικά της όργανα, τώρα οι συνδικαλιστές….είναι παντελώς απόντες. Εμφανίζονται κάθε φορά πριν ψηφιστούν σκληρά μέτρα (όπως κάνουν και τώρα), κηρύσσουν κάποιες 24ωρες απεργίες για κοινωνική εκτόνωση και μετά εξαφανίζονται μέχρι τα επόμενα μέτρα, ευτελίζοντας τελικά και το πολυδιαφημισμένο και μάλλον υπερτιμημένο συνδικαλιστικό κίνημα.
Αλήθεια, γιατί άραγε δεν ενώνουν τις επιμέρους κοινωνικές ομάδες και δεν τις στρέφουν εναντίον του μοναδικού εχθρού της ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή του πολιτικού συστήματος σε μια απεργία διαρκείας μέχρι την πλήρη αλλαγή πολιτικής ή την πλήρη κατάρρευσή του;
Γιατί άραγε;;;
Απλά δεν το επιτρέπουν τα κόμματά τους.
Πέτρος Χασάπης